Szef gabinetu politycznego premiera bojkotuje TVP?

Szef gabinetu politycznego premiera bojkotuje TVP?

Szefowi gabinetu politycznego premiera nie spodobały się kłopotliwe pytania dziennikarza (© A.Wiktor/POLSKA)

Sebastian Kucharski

2008-09-04 22:49:57, aktualizacja: 2008-09-05 14:21:36

Sławomir Nowak nie chce pojawić się w porannym programie publicystycznym TVP 1.

Jak twierdzą ludzie z TVP, ministrowi Nowakowi nie spodobały się pytania, jakie dziennikarz programu "Kwadrans po ósmej" zadawał mu podczas zeszłotygodniowego programu. Teraz polityk PO nie odpowiada na zaproszenie redakcji, mimo że przyjął je na antenie.

W ubiegły czwartek pod koniec 15-minutowego programu dziennikarz TVP Maciej Zdziarski pytał ministra Nowaka, czy rząd powróci do planów likwidacji abonamentu. Gdy minister odparł, że tak, z ust dziennikarza padało pytanie: "A jak długo pan żył z abonamentu?".

Chodziło o pracę Nowaka w publicznym Radiu Gdańsk, gdzie był on kiedyś wiceprezesem. Minister odparł,

że to było kilka lat temu. - Dzisiejsza telewizja publiczna jest podporządkowana jednej formacji politycznej, a na jej czele stoi Andrzej Urbański, który był politykiem PiS - podkreślił Nowak.

Zdziarski przerwał mu wypowiedź, bo - jak tłumaczy - kończył się czas antenowy. Zaprosił Nowaka na program w następnym tygodniu w całości poświęcony mediom publicznym, a ten się zgodził.

Jak opowiada "Polsce" ekipa programu, po wyłączeniu kamer minister nie krył zdenerwowania. Ale zaproszenie z TVP wysłano w poniedziałek do ministra z propozycją wyboru dowolnego dnia tygodnia. Odpowiedzi brak.

- Nie mam zaproszenia, a poza tym nie mogę być codziennie w jednym programie - zarzeka się Sławomir Nowak. Redakcja TVP zapewnia, że zaproszenie wysłano. - Nadaliśmy je faksem do kancelarii ministra - twierdzi Maciej Zdziarski. - Chociaż minister Nowak nie odpowiada na zaproszenie, cały czas je podtrzymuję - dodaje Zdziarski. I przekonuje, że nie ma sobie nic do zarzucenia. - Dziennikarze muszą zadawać trudne pytania. Warto pytać, dlaczego ludzie, którzy żyli z abonamentu, nagle stali się jego radykalnymi przeciwnikami.

Czy minister Nowak obraził się na redakcję "Kwadransa"? - Nawet jeśli telewizja jest PiS-owska, a dziennikarz zaangażowanym przyjacielem polityków PiS, to trzeba z tym żyć - stwierdza. Jednak pytany, czy ma zamiar spotkać się na antenie ze Zdziarskim, odpowiada: - A mam taki obowiązek?

W ciągu ostatnich kilku miesięcy polscy politycy coraz częściej pokazują swój brak zadowolenia z przedstawiania ich w mediach. O bojkocie programu "Teraz my" w TVN przez premiera Donalda Tuska głośno mówią jego autorzy Andrzej Morozowski i Tomasz Sekielski. Tak samo zachowanie premiera odbiera Igor Janke, publicysta "Rzeczpospolitej". Na swoim blogu pisał o tym, jak Tusk bojkotuje jego redakcję.

Jeszcze dalej posunęli się politycy Prawa i Sprawiedliwości. Oni bojkotują całe stacje. Najpierw obrazili się na niszową Superstację, a w wakacje na cały koncern i wszystkie kanały TVN (m.in. informacyjny TVN 24).

-

To zjawisko wynika z niezrozumienia, bo to politycy są dla mediów, a nie na odwrót - mówi politolog Wojciech Jabłoński. - Wynika to z ich kompleksów i sztucznie prezentowanej mani wielkości - dodaje. - Polityk nie ma prawa się obrażać, bo jest osobą publiczną. Ktoś, kto nie ma twardej skóry, nie powinien wchodzić do życia politycznego - uważa Jabłoński.

Jednak kontrolowany bojkot może być dla polityka korzystny. Tak uważa Eryk Mistewicz, specjalista od marketingu politycznego. - Ze wszystkimi mediami nikt jeszcze nie wygrał, ale wojna z kilkoma wybranymi może być pozytywna - tłumaczy. I przywołuje przykład Billa Clintona, który w 1992 r. unikał gazet opiniotwórczych.

Pojawiał się za to w programach talk-show, unikając tym samym niewygodnych pytań. - To pozwoliło mu wygrać wybory - zapewnia Mistewicz. Zaznacza, że czasem politycy mogą bojkotem wykreować sobie wroga, co pozwala wysłać odpowiedni komunikat do odbiorcy: tego medium nie lubimy, bo nie podzielamy jego poglądów.

Nie można jednak przesadzić. Dowód: inny amerykański prezydent Richard Nixon. - Ten próbował zwalczać wszystkie media, a dziś jest symbolem wrednego politycznego diabła. Chociaż politycy do niego podobni, ale mający dobre relacje z mediami, zostali potraktowani przez historię o wiele lżej - opowiada Jabłoński.