Za mocny klaps zabiorą ci dziecko. Od dzisiaj ustawa wchodzi w życie

Za mocny klaps zabiorą ci dziecko. Od dzisiaj ustawa wchodzi w życie

Ustawa wprawdzie jest, ale nie ma pieniędzy na opiekę nad dziećmi, które padły ofiarą przemocy (© Sławomir Seidler/Polskapresse)

Anita Czupryn

2010-07-30 10:14:11, aktualizacja: 2010-08-02 07:37:13

Jeżeli zbijesz swoje dziecko, zostanie ci ono natychmiast zabrane. Dopilnuje tego specjalny zespół składający się m.in. z pracownika socjalnego, policjanta i nauczyciela. Takie przepisy wchodzą w życie od dzisiaj w życie.

Na mocy nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie po raz pierwszy w polskim prawie znalazł się zapis, że bicie dzieci jest zakazane. Rodzicom, którzy będą działać wbrew ustawie, dziecko zostanie odebrane przez specjalny "zespół interdyscyplinarny". Będzie on złożony z: pracownika socjalnego, policjanta, przedstawiciela oświaty (pedagog, psycholog) i lekarza bądź pielęgniarki.

Takie zespoły mają powstać w każdej gminie.

Nowością jest to, że dziecko nie trafi do Policyjnej Izby Dziecka, czy Pogotowia Opiekuńczego, ale do najbliższej rodziny, np. babci, pod warunkiem, że nie zamieszkuje ona wspólnie z rodzicami. Następnie w ciągu 24 godzin o przyszłości dziecka, umieszczeniu go w placówce bądź oddaniu rodzicom, zdecyduje sąd.

Ale i rodzice nie zostaną bezbronni. Ustawa przewiduje, że już w momencie odbierania dziecka, rodzic, niezgadzający się z tą decyzją, może na ręce pracownika socjalnego złożyć zażalenie. Ten ma obowiązek przekazać zażalenie do sądu w ciągu 24 godzin, a sąd również w takim samym czasie ma obowiązek zażalenie rozpatrzeć. Przełomowym punktem ustawy jest zapis, który wzmacnia ochronę nie tylko dziecka, ale i dorosłej ofiary przemocy, przez odizolowanie od niej sprawcy. Teraz męża, czy rodzica-oprawcę zabierze policja, a prokurator nakaże mu opuszczenie mieszkania. Dzięki ustawie ofiary mają zapewnioną bezpłatną obdukcję, a sprawca musi przejść obowiązkową terapię.

Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, która zacznie obowiązywać od niedzieli, zapoczątkowała lawinę protestów, i to nie tylko wśród konserwatywnych polityków, działaczy stowarzyszeń prorodzinnych, ale też samych pracowników ośrodków pomocy społecznej.
Przeciwnicy ustawy zauważają, że może stać się ona kolejnym martwym prawem. Po pierwsze dlatego, że nie zabezpieczono dodatkowych pieniędzy dla pracowników socjalnych, za to zwiększono im obowiązki. Po drugie - nie ma środków na pomoc ofiarom przemocy. Po trzecie w końcu - ustawa nie podoba się również z powodów ideologicznych.

- Nie można doprowadzać do sytuacji, w której krytyka moralna zachowania dzieci również ma być traktowana jak przemoc. A tak mówi ustawa - zwraca uwagę Marek Jurek z Prawicy Rzeczypospolitej. I wyraża obawę: - Gdy rodzice mówią 15-letniej córce, że nie powinna chodzić do klubu, w którym jest złe towarzystwo, a ktoś o tym doniesie, to zostaną ukarani za to, że starają się wychować swoje dziecko?

Tylko dzięki interwencji mediów te sprawy zakończyły się przywróceniem dziecka rodzicom. Pytanie, ile takich spraw jest i jakie będą arbitralne decyzje urzędników przeciw rodzinie. Niepokój budzi to, że administracja popełnia błędy, które są ryzykowne dla rodzin, i to z powodu ignorancji. Zawarta jest też w niej nowa filozofia: odchodzi się od przemocy w stronę traktowania jako przemocy krytyki

zachowań dziecka przez wskazywanie rzeczy, których nie powinno ono robić.

W Szwecji zabierają dziecko rodzicom o niskim IQ

Małgorzata Gołota
Przepisy podobne do tych, które od 1 sierpnia br. zaczną obowiązywać w Polsce, od dawna obowiązują już w wielu krajach świata. Najbardziej restrykcyjne mają m.in. Szwecja i Hiszpania. Tamtejsze rządy nie planują ich zmieniać, mimo że od wielu lat zapisy budzą kontrowersje nie tylko wśród rodziców, ale również ze strony Europejskiego Trybunału Praw Człowiek w Strasburgu. Wszystko dlatego, że prawo, które w założeniu miało chronić dzieci, zbyt często wyrządza im krzywdę. Powodem są niesłuszne i zbyt pochopne interwencje pomocy społecznej.

W Szwecji notorycznie powtarza się na przykład schemat: matka nie ma pieniędzy na opłacenie czynszu i rachunków, zwraca się więc do pomocy społecznej. Tu jednak, zamiast wsparcia, odbiera się jej dziecko. Inny przykład to głośna swego czasu sprawa rodziny Olsson, w tym wypadku pomoc społeczna uznała, że rodzice mają za niski iloraz inteligencji, by móc wychowywać dzieci. Odebrano im malców, choć testy potwierdziły, że IQ rodziców jest na odpowiednim poziomie.

Podobnym absurdem jest historia kilkuletniego Dominika. Chłopca siłą wyciągnięto z samolotu, gdy z rodziną opuszczał Szwecję. Powód? Rodzice woleli, aby syn w oczekiwaniu na wyjazd zamiast chodzić do szwedzkiej szkoły, uczył się w domu. Urząd szkolny się na to nie zgodził, nakazał zapłacenie grzywny, a władze w odwecie nie pozwoliły opuścić kraju.

W Katalonii natomiast rząd odebrał kilkudniowego noworodka parze rzekomych narkomanów, po czym pozbawił ich praw rodzicielskich. Dziecko trafiło do adopcji, mimo że rodzice udowodnili, iż problemów z narkotykami od dawna nie mają. Para z powodzeniem wychowuje teraz dwójkę kolejnych dzieci. A kilka tygodni temu sąd najwyższy w Hiszpanii skazał Katalonię na 980 tys. euro odszkodowania za bezzasadne odebranie im pierwszego dziecka.