Avi Matan, dyrektor zarządzający Novartis Oncology w Polsce.

Obserwujemy jak kwestia finansowania ochrony zdrowia w szybkim tempie urasta do rangi jednego z największych wyzwań dla gospodarek wielu państw. Ten trend nie zmieni się sam. Ryzykowne byłoby uznanie, że za kształt systemu odpowiadają wyłącznie rządy, ponieważ bezsprzecznie jest to przestrzeń do współpracy między sektorem publicznym i prywatnym w zakresie dzielenia się odpowiedzialnością i ryzykiem.

Kluczowe dla poprawienia funkcjonowania opieki zdrowotnej jest zarówno wzrost nakładów finansowych, jak i zwiększenie efektywności wykorzystywania środków, które już znajdują się w systemie. Na podstawie własnych, wieloletnich doświadczeń z pracy w sektorze ochrony zdrowia, mogę potwierdzić, że wiele - jeśli nie wszystko - zależy od podejścia i elastyczności obu stron w dyskusji. Tylko wtedy podejmowane decyzje będą dopasowane do lokalnych warunków, w tym do ograniczeń. Ważna jest także wola polityczna, by partnerstwo z sektorem prywatnym mogło w ogóle zaistnieć.

W przypadku innowacyjnych firm farmaceutycznych działających w obszarze onkologii jednym z rozwiązań, które mogą mieć korzystny wpływ na efektywne wykorzystanie funduszy, są instrumenty podziału ryzyka. W Polsce definiowane są przez ustawę refundacyjną. Jak dotąd powszechnie stosowane były mechanizmy finansowe, tzn. rabaty czy „pay back". W dzisiejszych czasach są one jednak niewystarczające. Więcej elastyczności w rozmowach oferuje druga grupa instrumentów, opartych na ocenie klinicznych efektów terapii. W tym przypadku z zasady przyjmuje się podział odpowiedzialności finansowej za skuteczność terapii między płatnika i producenta, zwłaszcza w trudnych rozmowach dotyczących dostępu do leków innowacyjnych.

Partnerstwo w tym zakresie stwarza realne szanse na wypracowanie mechanizmów lepszego wykorzystania istniejących środków na refundację leków. Na tej współpracy korzysta nie tylko budżet publiczny, ale przede wszystkim pacjent, który dzięki odpowiedniej terapii może nierzadko szybko wrócić do aktywnego udziału w życiu społecznym. W szerszej perspektywie, lepsza alokacja środków w obszarze refundacji leków jest dobra dla całego systemu ochrony zdrowia.