Sexy world nie ma czasu na kryzys

Adam Buła

2009-07-24 07:13:25, aktualizacja: 2009-07-24 07:13:25

Spójrzmy prawdzie w oczy: w kryzysie kompletnie nie ma seksu. A bez seksualnych odniesień wszystko się po prostu gorzej sprzedaje.

Najbardziej sexy są sukces, zmiana i wzrost - no, to ostatnie akurat nie jest zbyt odkrywczym spostrzeżeniem. Jednak nie jest przypadkiem, że oblepiona coraz bardziej globalną i wszechobecną siecią informacyjną ludzkość tkwi w mentalnym wzwodzie, którego uniwersalnym obiektem pożądania stała się nieograniczona konsumpcja. Bo bez stale podgrzewanej konsumpcji zwykłych Kowalskich współczesne gospodarki czeka totalny kollaps. A do kupowania coraz to nowych dóbr trzeba mieć wiarę w uniwersalną wartość zmiany jako takiej i dać sobie sprzedać przekonanie, że w ten sposób objawiamy skalę naszego życiowego sukcesu.

Najprostszym sposobem opisywania

kryzysów gospodarczych jest odnoszenie ich przebiegu do kształtu liter. W grę wchodzą dwie: V i L. V oznacza gwałtowne załamanie gospodarcze, po którym niemal od razu następuje równie dynamiczne ożywienie i powrót do prosperity. Z takim kryzysem będziemy mieli do czynienia, jeśli opisywane dziś przez nas kolejne dobre sygnały z gospodarki przełożą się na trwały jej wzrost. W takim kryzysie recesja jest bardzo krótka, liczona raczej kwartałami niż latami. Klasycznym przykładem załamania gospodarki w wersji V było pęknięcie bańki internetowej na początku wieku.
Kryzys w kształcie litery L ostatnio dręczył świat całe niemal lata 70. Po nagłym tąpnięciu w dół długość poziomej, recesyjnej kreski jest w zasadzie nieograniczona: kryzys trwa dotąd, aż przyczyny, które go wywołały, nie ustąpią lub gospodarki nie nauczą się, jak sobie z nimi radzić.

Dziś, w napędzanym konsumpcyjnym podnieceniem świecie, długa recesja jest wrogiem najgorszym z możliwych. Niezwykle modne było jeszcze niedawno porównywanie obecnego kryzysu z wielkim i długim kryzysem z lat 30. XIX w. Ci, którzy brali go na poważnie, zapominali, że wtedy wybory były co kilka lat, a teraz są co miesiąc, w rytm publikacji sondaży. I że światowa wymiana handlowa trwa sekundy, a nie tygodnie.

Nikt dziś po prostu nie ma czasu na długą chorobę i spokojną rekonwalescencję. Za bardzo pożądamy sukcesu, zmiany i wzrostu. Dlatego kryzys światowej gospodarki, która załamała się na skutek nadmiaru wirtualnego pieniądza w systemie finansowym, leczy się pompowaniem w ten sam system kolejnych bilionów dolarów. Nie musi to być sposób najlepszy, ale na pewno jest najszybszy. Polityczne elity liczą, że w ten sposób uda im się spacyfikować kryzys w kształt litery V. Pesymiści przypominają, że w alfabecie jest jeszcze litera W. A katastrofiści wieszczą, że jak to wszystko w końcu...

Wszystkie komentarze »

Komentarze (2)

Bez przesady z tym „kryzysem”.
Bez przesady z tym „kryzysem”. Ktoś zagrał na giełdzie,... spokojny

24.07.09, 17:11:04

Bez przesady z tym „kryzysem”. spokojny

24.07.09, 17:11:04

Bez przesady z tym „kryzysem”. Ktoś zagrał na giełdzie, przegrał i krzyczy: kryzys! Ja gram w toto-lotka, ciągle przegrywam i też mógłbym ciągle krzyczeć: kryzys! A dlaczego nie krzyczę? Bo wiem, że mogę przegrać, gram dla zabawy, nienałogowo i bardzo niewielkimi sumami, ot 10 złotych raz na kwartał. Ale jakbym zagrał całym swoim majątkiem, i oczywiście przegrał, bo takie są prawa statystyki, to wtedy mógłbym sobie pokrzyczeć. A czym się różni giełda od totka? Statystykami. A te wyraźnie wskazują, że na giełdzie zdarza się wygrać ale i znacznie łatwiej przegrać gdy ktoś, nie zważając na analizy fundamentalne, kupuje egzotyczne opcje, niezdrowo podniecony mirażami wielkiej wygranej. Owszem, te wirtualne (finansowe) problemy niektórych banków mogą przekładać się na realną gospodarkę ale przełożą się tym silniej im silniej będziemy w panice trajkotać „kryzys, kryzys”. Chciałem dziś pójść do kina ale nie idę, bo „kryzys”. Chciałem zrobić zakupy ale nie robię, bo „kryzys”. Nie jadę na urlop - „kryzys”. Nie kupuję (teraz tańszego!) samochodu, nie cieszę się niższymi cenami mieszkań i ropy – wszak to też są zjawiska „kryzysowe”. Fakt, przy takiej postawie kryzys będzie. Sami go wywołamy. Innymi słowy mówiąc dziwię się ludziom, którzy uwierzyli bankowcom-cwaniaczkom, że są jakieś „absolutnie bezpieczne akcje dające 20% rocznie”. Przecież to bzdura. Jeżeli gospodarka światowa rozwija się w tempie rocznym średnio 2-3% to średnio tyle można wyciągnąć na akcjach realnie. Oczywiście można liczyć na to, że jak się zainwestuje w akcje chińskie to można wyciągnąć 6-7% średnio, bo tyle mają wzrostu teraz. Albo można liczyć na efekty psychologiczne dla określonych akcji ale to już ryzyko jak w ruletce. Można też kupować opcje czyli robić zakłady i nawet na spadających kursach zarabiać. Też ruletka. Czyli jak ktoś nagle podniecił się certyfikatami Banku Islandii a ten bank splajtował to czyja to wina? Trzeba było faktycznie klientowi przeczytać co jest napisane w statucie tego czy innego banku. A napisane było, że bank może splajtować i że zakup takich certyfikacików może prowadzić do całkowitej utraty ich wartości. Oczywiście nie usprawiedliwiam oszukańczych praktych banków i maklerów wciskających z cynicznym uśmieszkiem klientowi rzekomo bezpieczny towar „proszę tylko tu podpisać resztą my się zajmiemy”. Czytaj: proszę zrzec się wszelkich praw do własnych pieniędzy a my je sobie przehulamy.

literki
Dodałbym jeszcze modne ostatnio www. :) AS

24.07.09, 11:53:32