Irlandzkie Lisbon story

Mariusz Staniszewski

2009-06-18 23:27:36, aktualizacja: 2009-06-18 23:27:36

Przyznanie Irlandczykom dodatkowych gwarancji do traktatu lizbońskiego może otworzyć worek roszczeń w innych krajach.

Bo jeśli mieszkańcy Zielonej Wyspy mają mieć zagwarantowane prawo do samodzielnego kształtowania podatków, neutralności wojskowej, zachowania obecnej restrykcyjnej ustawy antyaborcyjnej oraz automatycznie zapewnioną jedną tekę komisarza, to dlaczego inni mieliby nie uzyskać podobnych lub innych koncesji? Dlaczego Irlandczycy mają być traktowani lepiej niż Czesi, Holendrzy czy Polacy?

Unijni

urzędnicy, którzy wbrew wcześniejszym ustaleniom za wszelką cenę dążą do powtórzenia referendum w Irlandii, wciskają w ręce przeciwników traktatu lizbońskiego silne argumenty. Wielu Europejczyków zada pytanie, czy po przyjęciu irlandzkich protokołów traktat jest ciągle tym samym dokumentem, który ratyfikowały parlamenty większości państw Unii. Na razie taka dyskusja wybuchła w Pradze, ale wkrótce może pojawić się w Warszawie i innych stolicach.

Pozostaje tylko pytanie, czy wykorzystywać sytuację i wywalczyć dla siebie coś ekstra, czy też być poprawnym Europejczykiem, który marzy o silnej Unii?

Błąd, jaki dziś mogą popełnić nasi politycy, to wychodzenie przed szereg. Jeśli bez oglądania się na to, co dzieje się w innych krajach, rozpętają piekło wokół traktatu, znów utoniemy w powodzi demagogicznych argumentów i pozornych problemów.

W obecnej sytuacji jak nigdy polscy politycy powinni zdefiniować kwestie, które w najbliższych latach będą miały kluczowe znaczenie dla naszej gospodarki. Niech na chwilę zostawią ideologię i skupią się na tym, co przyziemne. Z uzgodnioną listą priorytetów mogą czekać na to, co stanie się w pozostałych krajach Unii. Jeśli inni będą chcieli pójść drogą Irlandii i zażądają dodatkowych gwarancji, my będziemy mieli już gotową listę polskich żądań. Jeśli będzie cisza, przekonamy się przynajmniej, że nasi politycy potrafią współpracować.