Pakiet klimatyczny, pakiet demoniczny

Przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Durao Barroso (środek) komisarz ds. energii Andris Pieblags (z lewej) i komisarz ds. środowiska Stavros Dimas (z prawej) podczas posiedzenia Komisji Europejskiej w Brukselii, dotyczącego strategii energetycznych i klimatycznych dla Unii Europejskiej (© PAP)

Tomasz Teluk

2008-10-18 09:11:21, aktualizacja: 2008-10-18 09:11:21

Gdy rząd USA ogłosił zasilenie amerykańskiego systemu finansowego kwotą 700 mld dolarów, amerykańscy podatnicy zaczęli gwałtowne protesty.

Gdy politycy Unii Europejskiej uchwalają pakiet klimatyczny, którego koszty mogą sięgnąć nawet biliona euro, obywatele krajów UE przyklaskują z entuzjazmem. Różnica między postawą Francuzów, Niemców i Polaków, a postawą Amerykanów jest znamienna. Podczas gdy za oceanem jest zrozumiałe, że rząd nie zarządza swoimi pieniędzmi, lecz środkami skonfiskowanymi podatnikom, w Europie obywatele potulnie godzą

się na ponoszenie każdego rodzaju kosztów, które zafundują im biurokraci.

Można zrozumieć niski opór społeczny wśród Francuzów i Niemców przed planem ograniczenia o 20 proc. do 2020 r. emisji dwutlenku węgla i uzyskiwania 20 proc. energii ze źródeł odnawialnych. Główne koszty tego szkodliwego dla gospodarki pomysłu poniosą przecież nowe kraje Unii Europejskiej, których energetyka bazuje na węglu, takie jak Polska.

Co zastanawiające, na pakiecie klimatycznym uderzającym w gospodarkę Europy, najbardziej zyskają jej konkurenci, czyli kraje Azji. Cóż z tego, że Francji czy Niemcom uda się odłożyć zagrożenie wewnętrznej konkurencji ze strony Polski, skoro za kilka, kilkanaście lat Unia Europejska zostanie pokonana przez Chiny i Indie na arenie globalnej? Jest zatrważające, że media i przedsiębiorcy chylą czoła przez ideologią "globalnego ocieplenia", w którą wierzą już chyba tylko zatwardziali lewicowcy i skrajni ekolodzy. Ich niewątpliwym sukcesem jest uczynienie z dwutlenku węgla gazu niezbędnego do życia na Ziemi, synonimu trucizny, katastrofy i destrukcji. Jest to jednak sukces wyłącznie propagandowy niezawierający ani krzty prawdy.

Kłamstwo globalnego ocieplenia oprotestowują od pamiętnego szczytu klimatycznego w Rio w latach 90. rzesze profesorów, w tym dziesiątki laureatów Nagrody Nobla i najwybitniejszych autorytetów nauk przyrodniczych z najlepszych światowych uczelni, sygnatariusze Petycji Oregońskiej, Apelu Heidelberskiego i petycji o zaprzestanie wykorzystywania mitu efektu cieplarnianego do niszczenia przemysłowej cywilizacji Zachodu, którą podpisało już 40 tys. naukowców.