Komorowski czy Sikorski? Wybierze POlska Partia Internetu

Komorowski czy Sikorski? Wybierze POlska Partia Internetu

Bogdan Rymanowski

2010-03-10 20:56:36, aktualizacja: 2010-03-11 01:03:52

Radosław Sikorski, zamiast lecieć do Kordoby, pojechał do Katowic, a zamiast bronić polskich interesów w Unii Europejskiej, wolał powalczyć o własne wpływy w Platformie. O żółtej kartce dla ministra nie ma jednak mowy. Dlaczego?

Bo tak zdecydował Donald Tusk. Werdykt premiera jest zaskakujący, z drugiej strony - biorąc pod uwagę partyjną logikę - wydaje się całkiem racjonalny.

Zaskakujący, bo w awanturze o Kordobę rację miał Bronisław Komorowski. Marszałek uznał, że zachowanie Sikorskiego jest nieprofesjonalne. Trudno się z nim nie zgodzić. Nieobecność na nieformalnym spotkaniu szefów dyplomacji nie jest zbrodnią,

ale wpadką jak najbardziej. Zwłaszcza że nie była to zwykła pogawędka przy hiszpańskim winie, lecz ważne rozmowy o obsadzie placówek nowej unijnej dyplomacji. Na miejscu premiera byłbym więc poważnie wkurzony.

Skąd zatem tak wielkie miłosierdzie wobec ministra? Z poczucia zdrowego rozsądku. Premier zdaje sobie sprawę, że Radosław Sikorski nadal nie stracił szans na zwycięstwo w prawyborach. I to właśnie niepewność co do ich rezultatu knebluje mu usta. Tusk nie może sobie dzisiaj pozwolić na krytykowanie kogoś, kto może zostać kandydatem całej Platformy. Gdyby tak się stało, skorzystałaby na tym opozycja, a PO groziłaby wizerunkowa klapa.

Do tego dochodzi jeszcze asekuracja premiera, który boi się osobistej, prestiżowej porażki. W ferworze prawdziwej walki (okazało się, że wbrew sceptykom, prawybory nie są tylko medialnym teatrem) jakakolwiek krytyka jednego z pretendentów zostałaby odebrana jako wsparcie drugiego z nich. Można sobie wyobrazić, jak poczułby się premier, gdyby to właśnie spostponowany przez niego polityk wygrał wewnętrzną wojnę o prezydenturę.

W najlepszym wypadku, nieswojo. Nie jest żadną tajemnicą, bo mówią to po cichu prawie wszyscy politycy PO, że w partii panuje wielka niepewność, a szanse Sikorskiego i Komorowskiego są wyrównane. Także ostatnie, korzystne dla marszałka Sejmu sondaże, nie dają mu gwarancji sukcesu. Trzy punkty procentowe przewagi nad ministrem to przecież granica błędu statystycznego.

Sytuacja w 45-tysięcznej Platformie Obywatelskiej przypomina czasy Pierwszej Rzeczypospolitej, gdzie żyły obok siebie magnacka oligarchia i szlachta gołota. Oligarchia miała wszystko: majątki, funkcje, a nawet prywatne wojska. Szlachta szaraczkowa, mimo że zdecydowanie liczniejsza, nie miała nic. Podobnie jest dzisiaj w PO. Mamy partyjną oligarchię (posłów, senatorów i regionalnych baronów), która między siebie podzieliła stanowiska i wpływy, oraz całą resztę, czyli wielotysięczną rzeszę partyjnych "szaraków".

Od tamtych czasów dzielą nas cztery wieki i jeszcze coś. W odróżnieniu od szlachty gołoty szeregowy członek Platformy ma w ręku broń, o której w XVII wieku nie można było nawet pomarzyć. Tą bronią jest internet. I prawo głosowania na kandydata, który podoba się członkowi internaucie, a niekoniecznie partyjnemu establishmentowi.

Nie wiem, czy 25 marca podczas przeliczania głosów Hanna Gronkiewicz-Waltz (prywatnie zwolenniczka marszałka) przeżyje szok. Nie mam pojęcia, czy wygra Sikorski, czy Komorowski. Pewien jestem tylko jednego, że będą to pierwsze wybory, które wygra Polska Partia Internetu.

Wszystkie komentarze »

Komentarze (19)

Bronisław Komorowski
Amator strzelania do zwierząt dla przyjemności - dziękuję za taką... Władysław

13.03.10, 21:30:34

Koryto wyborcze nowe
Marzeniem chyba każdego polskiego warchlaka jest dorwanie się do... W11

12.03.10, 20:31:23

Koryto wyborcze nowe W11

12.03.10, 20:31:23

Marzeniem chyba każdego polskiego warchlaka jest dorwanie się do koryta. Aż uszy się trzęsą ze szczęścia na samą myśl, że lada dzień nowe żarło pojawi się w opustoszałym, podłużnym naczyniu.
Miliony głodnych szczeniaków zaś patrzą i zazdroszczą tym, dla których znalazło się choć trochę miejsca przy cudownym, ukochanym korytku. One nigdy się do niego nie dorwą, mogą jedynie... dać głos.

Podobne zdania można usłyszeć od dużej części społeczeństwa, reagującej w sposób alergiczny na samą myśl o politykach. Ileż to razy dziennie słyszymy o korycie, prosiakach, kaczkach, psach, kartoflach, błocie i gnoju - słowach rodem wyjętych z wyimaginowanego gospodarstwa na prowincji. I choć przypadkiem jest, iż gmach naszego Sejmu znajduje się na ulicy Wiejskiej, to stwarza to dodatkowy, zaściankowy klimat tych opowieści.

Większość Polaków jest zdania, że politycy odznaczają się wyjątkowym brakiem inteligencji i wiedzy. W połączeniu z ogromną pazernością i dużymi zarobkami, posłowie i senatorowie otrzymują mało chlubne miano "świń", ale nie brakuje też pospolitych warchlaków, wieprzów, macior, knurów i tuczników. Wszystkie one pragną zjeść jak najwięcej paszy z koryta. A żeby to zrobić, trzeba głośno kwiczeć. Zasada jest prosta - im więcej kwiczenia, tym więcej żarła.

Ale czy tak jest naprawdę? Skąd ów najgorszy margines społeczeństwa wziąłby się w tak atrakcyjnym finansowo miejscu, jakim jest posada w parlamencie? I skąd wzięło się tak liczne poparcie dla prosiaków przez zwykłych "zjadaczy chleba"? Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy - Ci znienawidzeni przez nas osobnicy - złodzieje, komuchy , POpaprańcy i kaczyści to najzwyklejsi MY. Sejm jest jedynie idealnie pomniejszoną kopią naszego społeczeństwa. Bo to ono składa się z tych czerwonych, zielonych, czarnych i białych. Przykre, ale prawdziwe. Publicysta, Andrzej Majewski powiedział kiedyś: "daj człowiekowi koryto, a momentalnie zamieni się w świnię”

nie jesteś wielbłądem?
Skoro to oczywiste oli, że się „nie wstydzisz” to czemu... spokojny

12.03.10, 14:50:59

Prezydent
Prezydentem dla mnie jest i w wyborach będzie Lech Kaczyński.Nie... oli

12.03.10, 09:44:19

Głosujmy na Sikorskiego
Jestem wyborcą PO, nie jej członkiem. Nie zagłosuję na... Witek

11.03.10, 19:29:41