Zabijają cywilów, Pakistan sprzyja talibom, a broń wciąż płynie z Iranu

Zabijają cywilów, Pakistan sprzyja talibom, a broń wciąż płynie z Iranu

2010-07-26 21:30:30, aktualizacja: 2010-07-26 21:34:14

Żołnierze sił koalicyjnych w Afganistanie strzelają do niewinnych cywilów, od ich kul padają nieuzbrojeni kierowcy i motocykliści, którzy brani są za zamachowców-samobójców.Wiele takich omyłkowych ataków tuszowano, jak wynika z dokumentów ujawnionych przez Wikileaks, które ukazują inny obraz wojny w Afganistanie od tego przedstawianego przez dowództwo sił NATO w tym kraju.

Najbardziej bolesne są te omyłkowe ataki na cywilów. Jak ten sił francuskich w 2008 r., kiedy to ostrzelano autobus z dziećmi. Cud, że skończyło się tylko na ośmiu rannych. Ale w podobnym ataku wojsk amerykańskiego patrolu na autobus zabito lub raniono 15 osób.
W zachodnich stolicach wrzenie z powodu ujawnienia prawdziwego obrazu wojny w Afganistanie
Pod koniec 2007 r. czterech

brytyjskich żołnierzy w przypadkowej strzelaninie zabiło syna afgańskiego generała. Śledczy napisali, że nie można było dociec, co było przyczyną wymiany ognia. Nie znaleziono też winnych ataku na cywilów pod koniec roku 2008 w prowincji Helmand, która była wtedy pod opieką sił brytyjskich.

Komando zabójców
Ujawnione dokumenty odkrywają też istnienie specjalnego oddziału egzekucyjnego w amerykańskich siłach zbrojnych w Afganistanie. Jego działalność - jak sugeruje twórca Wikileaks - może podlegać śledztwu dotyczącemu popełniania zbrodni wojennych.

Specjalny oddział o nazwie Grupa Operacyjna 373 ma za zadanie ściganie i chwytanie lub zabijanie bez sądu wysokich funkcjonariuszy talibów lub Al-Kaidy. Na liście celów grupy 373 są ponad 2 tys. nazwisk. Wiele osób z listy zostało schwytanych i internowanych, jednak wiele innych zostało po prostu zabitych bez próby zatrzymania.

Co więcej, dokumenty ujawniają, że grupa 373 zabijała także przygodnych świadków, którzy nieopatrznie zaplątali się na teren jej działań: mężczyzn, kobiety, dzieci, a nawet afgańskich policjantów. Jedna z najbardziej wstrząsających akcji grupy dotyczy zabójstwa siedmiorga dzieci we wsi Nangar Khel tydzień po incydencie z policjantami. W wiosce miał się ukrywać inny lider talibów Abu Laith al-Libi. Uzbrojeni w nowoczesną wyrzutnię rakiet umieszczoną na małym pojeździe amerykańscy żołnierze wystrzelili pięć rakiet w kierunku wioski. Potem dotarli do zabudowań i stwierdzili, że zabili sześciu talibów oraz siedmioro dzieci, które przebywały w szkole przy meczecie - madrasie.

Komunikat po tym zdarzeniu nie podawał pełnej prawdy o tym, jak doszło do tragedii. Wojskowi tłumaczyli się, że przez cały dzień obserwowano wioskę i nie stwierdzono obecności dzieci. W tajnych dokumentach ujawnionych przez Wikileaks powoływali się też na niezidentyfikowanego Afgańczyka, który miał twierdzić, jakoby dzieci były przetrzymywane w madrasie wbrew własnej woli. Innymi słowy miały być

żywymi tarczami. Dokument opatrzyli klauzulą NOFORN, co oznacza, iż informacja nie może dostać się w ręce wojsk koalicyjnych.

Pozostała część komunikatu prasowego wyraźnie wprowadzała w błąd opinię publiczną: sugerowała, że zaatakowano wieś z powodu "nikczemnej" działalności wroga na tym terenie, a nie, że chciano zlikwidować Libiego. Nie podano, że Libiego nie udało się schwytać ani zabić, nie podano również, że w kierunku zabudowań zostało wystrzelonych pięć pocisków rakietowych oraz że ostrzał nastąpił bez wcześniejszego ostrzału ze strony wroga. Czyli że była to misja mająca na celu zabicie, a nie schwytanie wrogów.

Bin Laden
Chociaż Amerykanom od 2001 r. nie udaje się namierzyć przywódcy Al-Kaidy Osamy bin Ladena, z opublikowanych materiałów wynika, że bin Laden samodzielnie steruje wieloma akcjami talibów wymierzonymi w siły koalicji.

Jeden z dokumentów wywiadu z 2006r. ujawnia fakt comiesięcznych spotkań, w których bierze udział czwórka najwyższych dowódców rebelii: bin Laden, przywódca talibów mułła Omar, mułła Dadullah i mułła Baradar. Na każdym spotkaniu zazwyczaj jest obecnych także 20 innych bojowników.

Raport informuje, iż w sierpniu 2006 r. to grono spotkało się z sześcioma arabskimi samobójcami, którzy dostali rozkaz przeprowadzenia ataków w północnym Afganistanie: dwie osoby miały cele w mieście Kunduz, dwie inne w Mazar-e Sharif, kolejne dwie w Farjab. Inny raport z 2004 r. mówi o tym, że bin Laden wysłał trzech samobójców, by przeprowadzili zamach na prezydenta Hamida Karzaja.

W raporcie z 19 listopada 2005 r. znajduje się informacja o tym, że doradca finansowy bin Ladena Gulbuddin Hekmatiar kursował między Iranem a Koreą Północną, by kupić broń rebeliantom. Z kolei w innym dokumencie jest informacja, iż w lipcu 2007 r. w prowincji Kunduz Osama nagrodził rebelianta o imieniu Abdullah za konstruowanie zdalnie sterowanych ładunków wybuchowych. W nagrodę bin Laden wręczył mu arabską żonę.

Pakistan sprzyja talibom
To dziwna wojna, bo sami Amerykanie podejrzewają, że pakistański wywiad wojskowy ISI pomagał talibskim rebeliantom w Afganistanie, choć Islamabad otrzymuje od USA ponad miliard dolarów rocznie na ich zwalczanie.

O wielu oficerach ISI od lat mówiło się, że to "talibowie w garniturach", że funkcjonariusze tej potężnej służby działają sprytnie na dwie strony. Z jednej dostają ogromne wsparcie finansowe od Amerykanów, z drugiej zaś, jak wynika z raportu, nie dają zrobić krzywdy swoim kolegom talibom.

"Z dokumentów udostępnionych przez Wikileaks wynika, że Pakistan - rzekomy sojusznik USA - pozwala spotykać się funkcjonariuszom swoich tajnych służb z talibami, by ci organizowali grupy walczące z amerykańskimi żołnierzami w Afganistanie, a nawet przygotowują zamachy na afgańskich przywódców" - pisze "The New York Times".

Z przedstawionych dokumentów rysuje się taki obraz wojny, na której nie wiadomo, kto wróg, a kto sprzymierzeniec. I choć Amerykanie przyznają, że trudno jest zdobyć bezpośrednie dowody na bezpośrednie zaangażowanie ludzi ISI w ataki terrorystyczne robione ręka w rękę z talibami to jednak w lipcu 2008 r. wicedyrektor CIA Stephen R. Kappes przedstawił pakistańskim władzom dowody na to, że ISI pomagały

w planowaniu ataków bombowych na ambasadę Indii w Kabulu.

Nowojorska gazeta idzie jeszcze dalej w tych oskarżeniach i na podstawie ujawnionych dokumentów twierdzi, że pakistański wywiad współpracował z Al-Kaidą w celu planowania ataków. Jak zaznacza dziennik, doniesienia zawierają również informacje z pierwszej ręki o tym, że Amerykanom nie podoba się "niechęć Pakistanu do walki z rebeliantami, którzy przeprowadzają ataki niedaleko pakistańskich punków granicznych".

Propagandowa klapa
Wśród zwykłych Afgańczyków narastają frustracja i zwątpienie w możliwość zakończenia tej wojny. Padają słowa, że za talibów było lepiej, bo był spokój. Niektórzy nawet sugerują, że sami Amerykanie muszą współpracować z talibami. Na pytanie, skąd tak niedorzeczne opinie, prości ludzie odpowiadają: przecież Ameryka jest potężna, ma najlepsze uzbrojenie na świecie i na pewno, gdyby tylko chciała, stać by ją było na pokonanie talibów. To najlepiej świadczy o porażce na froncie propagandowym w tej wojnie.

A jeśli o uzbrojenie chodzi, to przez światem ukrywano to, że do Afganistanu płyną ogromne ilości broni z Iranu, że bojownicy nie mają żadnego problemu ze zdobyciem ani broni, ani amunicji. Przedstawianie talibów jako prostych bojowników, którzy nie mają czym walczyć, nie ma nic wspólnego z prawdziwym obrazem tego, co dzieje się na afgańskim polu walki.

I taki obraz wojny w Afganistanie, który znany był do tej pory tylko garstce wojskowych i polityków, dotarł teraz do światowej opinii publicznej. I w wielu stolicach pada pytanie: czym to się teraz skończy?

Wojciech Rogacin, Kazimierz Sikorski