Polska » Opinie » Polski sezon w Europie dopiero się rozpoczyna

Polski sezon w Europie dopiero się rozpoczyna

Data dodania: 2009-03-25 23:32:19 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2009-03-25 23:32:19

Grzegorz Kostrzewa-Zorbas, politolog, amerykanista

7Komentarzy ▪ Prześlij ▪ Drukuj

Dodaj:

Polski sezon w Europie dopiero się rozpoczyna

Nie rozpaczajmy po prawdopodobnej porażce ministra Sikorskiego, najwięcej mamy do wygrania w UE (© Justyna Cieślikowska/POLSKA)

Nie rozpaczajmy po prawdopodobnym niepowodzeniu starań o stanowisko sekretarza generalnego NATO dla Polaka, bo polski sezon w Europie dopiero się zaczyna.

Bez NATO nie ma bezpieczeństwa wojskowego, Rada Europy wnosi bezcenny wkład w prawa człowieka, kulturę i edukację, ale najwięcej mamy do wygrania w Unii Europejskiej, która jako jedyna ogarnia i przenika wszystkie dziedziny. NATO stoi na straży granic lub toczy dalekie wojny, Rada Europy uszlachetnia życie Europejczyków, Unia stała się życiem codziennym 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę.

Pierwszym wielkim tegorocznym rozstrzygnięciem w sprawach Unii - pierwszym, nie ostatnim - będą wybory do Parlamentu Europejskiego na początku czerwca. Wynik eurowyborów i nowy układ sił pomiędzy europejskimi partiami politycznymi zasadniczo wpłynie w kolejnych miesiącach na kluczowe decyzje personalne, polityczne, gospodarcze i wszystkie inne Unii na pięć lat kadencji Parlamentu i Komisji Europejskiej.

∨ Czytaj dalej

A w kolejnych latach na jeszcze dłuższą perspektywę finansową, czyli plan siedmiu przyszłych rocznych budżetów, które zsumują się - nawet gdyby nie odbiegały istotnie od poziomu 2009 roku - do około biliona euro, przekraczającej wyobraźnię liczby o dwunastu zerach.
Możliwe, że za kilka lat Polak obejmie funkcję przewodniczącego Komisji Europejskiej, a de facto zostanie prezydentem Europy

Jednak mogą odbiegać w górę lub w dół, mogą sygnalizować rozwój lub przeciwnie - zwijanie się Unii. Kierunek będzie zależeć częściowo od rządów państw członkowskich, ale częściowo od polityków i urzędników w unijnych centrach władzy na czele ze Strasburgiem i Brukselą.

Co konkretnie Polska może wygrać w Unii Europejskiej, a poprzez Unię - wygrać w całej Europie i świecie? Widocznych jest pięć wielkich priorytetów. Nie popadając w kult okrągłych liczb, lecz dla mnemotechniki, można dodać, że to pięć celów na drugie pięciolecie członkostwa Polski w Unii Europejskiej.

Pieniądze - to cel pierwszy, bo środek do innych celów. Nie ma sprzeczności między takim materialnym priorytetem a europejskimi wartościami. Unię stworzyli skuteczni pragmatycy na gruzach wcześniejszych idealistycznych wezwań do jedności Europy. Gra o miliony euro na inwestycje w infrastrukturę czy kapitał ludzki, o miliardy euro na rozwój i modernizację regionów i krajów, o biliony na długoterminowe wzmacnianie konkurencyjności i pozycji całej Unii w świecie - jest zgodna z nadrzędnym planem jej założycieli. Inspirowała ich teoria stosunków międzynarodowych zwana funkcjonalizmem, według której integracja gospodarcza jest drogą do integracji w innych dziedzinach i do trwałego pokoju. Teoria sprawdziła się, wyrugowała wojny z większości obszaru Europy po raz pierwszy w dziejach.

Wzmacnianiu, a nie osłabianiu Unii będą zatem służyć polskie zabiegi o przygotowanie następnej perspektywy finansowej 2014-2020 w sposób korzystny i co do ogólnych zasad, i konkretnych kwot. Najpóźniej około 2012 roku rozstrzygnie się przyszłość najważniejszych dla Polski funduszy rozwojowych, inwestycji w energię i ochronę klimatu, wsparcia dla wsi i rolnictwa oraz jednocześnie dla nauki i wysokich technologii. Tu są dla Polski największe niewiadome, najwięcej do zyskania lub stracenia.

W Strasburgu i Brukseli znaleźć można finansowe klucze do uratowania jedności największego i najbardziej zróżnicowanego polskiego województwa - Mazowsza. Prezydent RP Lech Kaczyński wezwał w Radomiu do wydzielenia Warszawy i jej metropolitalnego otoczenia z województwa mazowieckiego, bo szybko rozwijająca się stolica zawyża średnią dochodów i przez nią całe województwo może zostać uznane za zbyt zamożne, aby zachować prawo do dużych funduszy unijnych (w zamian uzyskałoby dostęp do innych i mniejszych, z których czerpią bogate regiony zachodniej Europy). Jednak w rzeczywistości podział przyniósłby katastrofę wszystkim.

Na uratowanie istotnych pieniędzy dla niepodzielonego Mazowsza jest szansa - zasady unijne na lata 2014 -2020 mogą być, pod warunkiem umiejętnych starań polskiego rządu i polskich europosłów, poprawione w stosunku do zasad obecnej perspektywy finansowej 2007 -2013.

∨ Czytaj dalej

Podział województwa spowodowałby nieuchronny koniec wysokiego europejskiego finansowania dla Warszawy wraz z pierścieniem sąsiednich miast i gmin od Piaseczna na południu po Legionowo na północy i od Grodziska Mazowieckiego na zachodzie po Otwock na wschodzie - dla całego obszaru, który prezydent Kaczyński proponuje zamienić w nowe województwo stołeczne.

Odcięcie liczącej trzy miliony mieszkańców metropolii warszawskiej od wielkich funduszy europejskich, przeznaczonych na rozwój społeczny i gospodarczy regionów i zapewnienie cywilizacyjnej spójności Unii, byłoby ciężką stratą dla całej Polski. Gdyby się to stało już w latach 2007 -2013, kraj utraciłby pięć miliardów euro. Zwolnione pieniądze nie przeszłyby do innych części Mazowsza ani w ogóle Polski, lecz prawdopodobnie na Bałkany, do najbiedniejszych części całej UE.
W ciągu następnych pięciu lat naszego członkostwa powinniśmy doprowadzić do zniesienia ograniczeń w zatrudnianiu Polaków

Mazowsze pozbawione metropolii stałoby się jednym z województw najmniejszych liczbą mieszkańców i potencjałem gospodarczym. Proporcjonalnie zmniejszone środki unijne nie wyrównałyby Mazowszanom przecięcia naturalnych związków z Warszawą i możliwości korzystania z jej zasobów. Polska musi zadbać o takie reguły, aby funduszy rozwojowych i spójnościowych nie utraciła żadna część kraju - ani na Mazowszu, ani na Śląsku, Dolnym Śląsku, w Wielkopolsce, na Pomorzu czy w innych regionach.

Swoboda - to kolejny priorytet Polski w Unii. Swoboda albo wolność, ale to drugie pojęcie kojarzy się bardziej z niepodległością i demokracją, które zapewniliśmy sobie wcześniej. Teraz musimy dokończyć proces zdobywania pełnych swobód indywidualnych dla Polaków na całym terytorium Unii Europejskiej. Bariery i nierówności nie zostały jeszcze usunięte zwłaszcza w gospodarce - swobodach ekonomicznych.

Celem Polski powinno być usunięcie ostatnich przeszkód. Zadanie krótkoterminowe to przyspieszenie wygasania ograniczeń w zatrudnianiu się obywateli RP, które wciąż trwają w Niemczech i wielu innych państwach UE. Zadanie długoterminowe - przyjęcie przez Unię jednolitych lub tak zharmonizowanych standardów w dziedzinie wszelkich usług, od najprostszych po najbardziej zaawansowane, aby Polacy mogli wykonywać je poza krajem nie mniej swobodnie niż w kraju. Korzystne dla wszystkich państw i społeczeństw Unii byłoby ostateczne dokończenie budowy wspólnego rynku.

Solidarność - to trzeci priorytet. Według ideałów cywilizacji europejskiej, solidarność powinna być nieodłączna od wolności i swobód. Dziś i w bliskiej przyszłości Polska musi zwłaszcza strzec zasady wspólnej walki z kryzysem gospodarczym i protekcjonizmem, czyli stopniowym demontażem Unii. Potrzebujemy aktywnego udziału UE w stabilizacji wartości złotówki na drodze do przyjęcia euro - to już teraz da nam wizerunek kraju położonego poza strefą globalnej niestabilności finansowej i poza zasięgiem spekulantów. W kryzysie solidarność bywa najbardziej zagrożona, ale Polska może wnosić więcej solidarności do Europy - jak zawsze w historii.

Bezpieczeństwo - to po czwarte, chociaż francuskie powiedzenie, wyrosłe z doświadczeń wielu wieków losów Francji w centrum wydarzeń europejskich i światowych, brzmi "bezpieczeństwo przede wszystkim!".

∨ Czytaj dalej

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa UE zaczęła z istotnym polskim wkładem nabierać realnej wagi wobec Rosji, Ukrainy, Białorusi i innych państw wschodniej Europy. To wzmacnia szansę także na wspólne bezpieczeństwo energetyczne, które właśnie zaczęło być doceniane w większości krajów unijnych - polski rząd i europosłowie muszą kuć żelazo, póki gorące.

Po podjętej już wstępnie decyzji o europejskim dofinansowaniu budowy gazoportu w Świnoujściu, gazociągów do Polski z Norwegii przez Danię i z Turcji przez Bałkany do Austrii, oraz elektrowni wiatrowych na Bałtyku, nadchodzi pora na wielkie unijne inwestycje w czystą energetykę węglową i atomową. Z bezpieczeństwem blisko związana jest również sprawa rozszerzania UE, prawdopodobnie najtrudniejsza ze wszystkich. Polska musi dbać, aby z listy kierunków nie wypadł strategiczny dla nas, a budzący największe opory na Zachodzie kierunek wschodni. Tak aby Polska nie była krajem "granicznym", a tym bardziej "frontowym" Unii Europejskiej - podobnie jak sojuszu atlantyckiego.

Awans - to priorytet piąty, na tej skrótowej liście ostatni, ale nie najmniejszy. Awans Polski w stosunkach międzynarodowych i udział w globalnym procesie decyzyjnym. Umocnienie się wewnątrz Unii, a poprzez Unię - w całej Europie i świecie, z NATO włącznie. Mimo że dziś nie weszliśmy do G20, mamy przynajmniej wpływ na kształtowanie wspólnego stanowiska Unii Europejskiej, która na tym i innych globalnych forach jest największą potęgą gospodarczą i liczy się w wielu innych dziedzinach.

Polski polityk może już za kilka miesięcy - na początku nowej kadencji władz unijnych - zostać przewodniczącym Parlamentu Europejskiego, lub wysokim przedstawicielem UE do spraw wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (a jeżeli traktat reformujący, czyli traktat z Lizbony wejdzie w życie - wysokim przedstawicielem do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa), albo wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej odpowiedzialnym za finanse i gospodarkę.

Podczas następnych kadencji władz unijnych w realistycznym polskim zasięgu powinno znaleźć się stanowisko przewodniczącego Komisji lub (w przypadku wejścia w życie traktatu z Lizbony) przewodniczącego Rady Europejskiej. Ten drugi będzie nieformalnie, ale powszechnie uważany w świecie za prezydenta Unii Europejskiej lub - jeszcze krócej - prezydenta Europy.

Tekst traktatu reformującego w uniwersalnym języku angielskim, języku francuskim i wielu innych językach europejskich (chociaż nie w języku polskim) używa słowa, które oznacza jednocześnie "przewodniczącego" i "prezydenta". To więcej niż dobór nazwy, to wybór silnej władzy.

Ukoronowaniem polskich przemian, politycznego i gospodarczego powrotu do Zachodu od 1989 roku, będzie, jeśli w roku na przykład 2019 tę silną władzę obejmie Polak z mandatu pół miliarda lub więcej obywateli Unii Europejskiej - supermocarstwa.

***
Grzegorz Kostrzewa-Zorbas, przewodniczący Komisji Strategii Rozwoju Regionalnego w sejmiku województwa mazowieckiego, politolog i amerykanista, były dyrektor w MSZ i MON, ukończył uniwersytety Georgetown i Johns Hopkins w Waszyngtonie

1 2 3 › »

Komentarze

przejdź na forum zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

propagandy nigdy za wiele !!!

zgłoś 0 / 0

adm (gość), 28.03.09, 18:37:37

i co z tego ze polak zostałby przewodniczacym KE czy prezydentem UE ... pewnie Niemcy i Francja zaakceptowalby takiego tuska czy Kwaśniewskiego ... bo musieliby , ochoczo jak sądze, udowadniac jacy to oni sa "europejscy" i staliby sie narzedziem , aby cos załatwic w tej czesci "wspólnej Europy" mogly wyzej wymienione państwa ... powiedzmy nowy pakiet energetyczny tzn. pakiet wspierania "starszych braci w wierze europejskiej" przez neofitów ... "Francja bedzie udawać mocarstwo, Niemcy będą rządzić a Polska będzie się poswiecać " ... ale na rozkaz kogos z naszego plemienia bedzie nam łatwiej ... prawda Panie profesorze....???

odpowiedzi (0)

skomentuj

powoli się zaczyna, oj jak powoli

zgłoś 0 / 0

spokojny 27.03.09, 16:14:52

Zgadza się – mamy już polne drogi z dziurami jak dla wozów konnych, armię uzbrojoną w pałki, bo reszta broni nie wypala, scholastyczną edukację produkującą nieuków, medycynę wiejską typu „jak nie umrze będzie żył” i jak widać z tej wypowiedzi politycy też powoli przygotowują się do skoku w średniowiecze. Na pewno się uda i będzie znowu jak za Piasta Kołodzieja.

Powoli nasz sezon się zaczyna, oj jak powoli. Już 20 lat po socjaliźmie a my się dorobili 750 km autostrad. Polak potrafi!

odpowiedzi (0)

skomentuj

Jak Warszawa spija śmietanę kosztem biednego Mazowsza.

zgłoś 0 / 0

adam (gość), 27.03.09, 08:33:06

Reforma administacyjna kraju z lat 90-tych umożliwiła pozyskiwanie środków unijnych (to był wielki przekręt zjednoczonej prawico-lewicy) przez wielkie ośrodki miejskie a w szczególności Warszawę - kosztem przyłączonych sztucznie biednych regionów (tak aby obniżyć średni dochód). Trzeba pamiętać że już w 1997 roku większość dużych miast - w tym Warszawa przekraczała kryterium 75% średniego dochodu na 1 mieszkańca w Europie!!!.
Pieniądze uzasadniane niskim dochodem miast trafić do biednych regionów zostały przywłaszczone przez bogatych ( taki odwrócony janosik).

odpowiedzi (0)

skomentuj

Sikorski jako szef NATO to byłoby nieporozumienie

zgłoś 0 / 0

spokojny 26.03.09, 11:23:34

Sikorski jako szef NATO to byłoby nieporozumienie. Na takim stanowisku potrzeba dyplomaty, potrafiącego rozmawiać z różnymi krajami a nie krzykacza, który potrząsa szabelką, co chwilą odwołując się do Hjtlera. Przypomnę, że projekt gazociągu rosyjsko-europejskiego nazwał paktem Ribentrop-Mołotov i niedawno podobnie mówił o dziewczynce, która miała dwa lata w 1945 roku (Steinbah). Szkoda, bo fajnie byłoby mieć kiedyś Polaka na poważnym międzynarodowym stanowisku.

odpowiedzi (0)

skomentuj

Rozrywka

Polska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

Informacje: 22 201 41 01
Zamówienia z Warszawy bezpośrednio u dystrybutorów:
Ruch SA: 22 581-98-06/24
Kolporter SA: 22 355- 04- 71/73/74/77
GLM: 22 649-41-61 lub 22 649-40-80
e-wydania: www.prasa24.pl; www.e-gazety.pl, www.e-kiosk.pl

Reklama:

Polskapresse Sp. z o.o. Oddział Biuro Reklamy w Warszawie

Wiktor Pilarczyk tel. 022 201 41 00

ul. Domaniewska 41
02-672 Warszawa
tel. 22 201-41-00
fax 22 201-41-99
e-mail: reklama.warszawa@polskapresse.pl

Kontakt z redakcją:

ul. Domaniewska 41 (budynek Saturn, II piętro)
02-672 Warszawa
tel. 022 201 42 00, 022 201 42 01
faks 022 201 42 01
redakcja@polskatimes.pl

więcej »

Reklama

Tylko w "Polsce" »

Horst Faas. Fotograf, który pokazał wietnamskie piekło [ZDJĘCIA]

Sam o sobie mówił, że przeżył II wojnę światową tylko po to, by być świadkiem i sprawozdawcą wojny wietnamskiej. Zmarły niedawno Horst Faas pokazał, czym naprawdę była ta wojna. »

Reklama

Zmiany, zmiany... »

Serwis PolskaTimes.pl w nowej odsłonie. Jak Wam się podoba? Czekamy na opinie

Rozpoczynamy proces zmian w serwisie PolskaTimes.pl Już teraz odświeżyliśmy nieco wygląd strony głównej i menu, pojawiły się też funkcjonalności, które - mamy nadzieję - ułatwią Wam dotarcie do najważniejszych informacji i zachęcą do udziału w dyskusji. Kolejne zmiany już wkrótce. Czekamy na Wasze opinie i sugestie. »

Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie PolskaTimes.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane: