Polska » Magazyn » Moja udręka i ekstaza

Moja udręka i ekstaza

Data dodania: 2009-03-20 13:57:32 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2009-03-20 14:15:41

Anita Czupryn

4Komentarze ▪ Prześlij ▪ Drukuj

Dodaj:

Prof. Edward Malec (© Marcin Makówka)

O tym, kiedy i dlaczego lekarz chce się zrzec honorarium, i co z tego ma, z profesorem Edwardem Malcem, światowej sławy kardiochirurgiem dziecięcym, szefem ośrodka kardiochirurgii w Monachium, rozmawia Anita Czupryn

Kubuś, Kordian, Mateusz, Julia.... Znów grupka małych polskich pacjentów z tzw. niedorozwojem lewego serca trafiła w Pana ręce. Jako pierwszy lekarz operował Pan dzieci z tą wadą w Polsce, teraz robi Pan to samo w Niemczech.

W tej chwili pięcioro dzieci z Polski jest świeżo po operacji. Kubuś będzie operowany w ten piątek, Julia w kwietniu. Dzieci, które trafiają do ośrodka kardiochirurgii w Monachium, przybywają tu różnymi drogami. Czasem pomagają fundacje, czasem bliscy zbierają pieniądze na własną rękę.

Rodzice opowiadali mi, że robi Pan rzeczy niebywałe. Ratuje dzieciom życie, nie pobierając honorarium, a na dodatek załatwia zniżki na leczenie szpitalne w monachijskiej klinice.

W głowie mi się nie mieści, że mógłbym brać honorarium od ludzi, którzy z takim trudem zbierają pieniądze, by ratować swoje dzieci.

∨ Czytaj dalej

A cena operacji w Niemczech, zwłaszcza teraz, po wzroście kursu euro, stała się jeszcze wyższa. Nigdy nie wziąłem honorarium, choć jako szef ośrodka mam prawo do prywatnych pacjentów i prywatnego honorarium. Oficjalnie się go zrzekłem. Niektórym trudno to zrozumieć.

Pewnie zastanawiają się: co Pan z tego ma?

Wielu zadaje sobie to pytanie. Krytykują mnie z tego powodu, ale nie przejmuję się. Zostałem lekarzem, chcę leczyć dzieci. Jeśli ktoś się zwraca do mnie o pomoc, nie odmawiam. I nigdy tego nie zrobię, o ile będę widział cień szansy na uratowanie dziecka. A co jeszcze mam z tego? Olbrzymią satysfakcję, gdy oddaję rodzicom zdrowe, uśmiechnięte dziecko. Gdyby pani zobaczyła mój gabinet - nie wiszą w nim dyplomy, choć przecież mam ich pełno. Jego ściany toną w setkach zdjęć dzieci, które uratowałem. Rodzice już wiedzą, że takie zdjęcie to dla mnie największa zapłata.

Ilu polskim dzieciakom pomógł Pan, pracując w niemieckiej klinice?

Zoperowałem 103, ale czeka kolejnych kilkadziesiąt. Codziennie przybywają nowe. Jedna grupa to te, które zacząłem leczyć jeszcze w Polsce. Są takie wady serca, które wymagają więcej niż jednej operacji. Druga grupa to dzieci, którym w Polsce leczenia odmówiono. Z różnych powodów. Przyjeżdżają więc do mnie, a ja, jeśli widzę jakąś szansę, próbuję ją wykorzystać. A trzecia - rodzice mówią: "My po prostu chcemy, aby to pan operował".

Mnie tak mówili o Panu: profesor to cudotwórca.

Mnie nie wolno liczyć na cud. Każdą operację muszę dokładnie przemyśleć, zaplanować. W swoim życiu zoperowałem prawie 6 tys. dzieci z wadami serca. Moim wielkim nauczycielem był prof. Wiliam Norwood, Amerykanin, jeden z największych kardiochirurgów na świecie. Dwa tygodnie temu odwiedził mnie w Monachium i jak zawsze rozmawialiśmy o tym, co można jeszcze nowego zrobić, jak udoskonalić metody leczenia. Dziś moje operacje wyglądają inaczej niż te, które robiłem w Krakowie. I muszę powiedzieć, że dzieci szybciej dochodzą do siebie.

To dlatego, że ma Pan teraz lepsze warunki do pracy?

∨ Czytaj dalej

W Krakowie też były świetne. Wybudowałem 10-łóżkowy oddział intensywnej terapii, znakomicie wyposażony. Ale tu mogę robić to, czego w Krakowie nie mogłem. Na przykład przeszczepy serca. I mogę wszczepiać sztuczne komory serca dzieciom.

Dlaczego w Krakowie było to niemożliwe?
Żeby robić przeszczepy serca, ośrodek musi być dobrze przygotowany, otrzymać specjalną akredytację. To wielkie logis-tyczne przedsięwzięcie. W Monachium przeszczepy są na porządku dziennym, wykonuje się ich rocznie ponad setkę - dorosłym i dzieciom. W Polsce są ciągle problemy z dawcami. Zdarzało się, że trafiało do mnie dziecko, dla którego jedyną szansą był przeszczep, lecz dawcy nie było, a dziecko nie może czekać. Tutaj mogę wszczepić sztuczne komory i zyskać na czasie.

Polskie dzieci wciąż są skazane na to, by ich rodzice organizowali zbiórki pieniędzy, aby leczyć je za granicą. Z czego to wynika? Ze złej organizacji służby zdrowia, mniejszych pieniędzy, gorszych specjalistów?

Gdy pracowałem w Polsce, to dzieci też wyjeżdżały za granicę na leczenie. Ale w 2007 roku, kiedy wyjechałem do Niemiec, zmniejszyła się liczba dzieci operowanych w Polsce, i to znacznie. Może dlatego, że w Warszawie zamknięto najstarszy ośrodek, kolebkę polskiej kardiochirurgii dziecięcej przy ul. Litewskiej. Połączono go z tym przy ul. Działdowskiej. Znacznie ograniczono też liczbę operacji w Zabrzu, bo lekarz stamtąd przeszedł do Krakowa na moje miejsce. W Polsce jest osiem ośrodków kardiologicznych, razem z prywatną kliniką we Wrocławiu. To za mało. Zwłaszcza że na świat przychodzi coraz więcej dzieci z wrodzonymi wadami serca - ok. 3,5 tys. każdego roku. Zabiegów wykonuje się niewiele powyżej 2 tys.

Ale przecież nie narzekamy na brak polskich kardiochirurgów.
To prawda. Jest wielu świetnie przygotowanych lekarzy. Ale… Zresztą, ja przestałem już w to wnikać. Choć oczywiście pytam rodziców, dlaczego nie chcą operować dziecka w Polsce. Mówią, że są kolejki. Nie analizuję tego, po prostu leczę dzieci.

Wiem, że polskich kardiochirurgów bulwersuje fakt, że dzieci wyjeżdżają do Monachium. Nieraz słyszałam, że nie ma takiej potrzeby, że to fanaberia rodziców.
Chciałem zwrócić uwagę, że te dzieci nie przyjeżdżają do Monachium, ale do jednego, konkretnego kardiochirurga. Gdybym się przeniósł z Monachium powiedzmy do Paryża, Berlina czy Lon-dynu, to tam również pojechałyby za mną.

∨ Czytaj dalej

Zanim objąłem klinikę w Monachium, nie było tu leczone ani jedno polskie dziecko.

Dlaczego rodzice wybierają Pana?
Może dlatego, że lubię to, co robię, może poświęcam dzieciom więcej czasu niż inni. Traktuję to jako coś więcej niż zwykły zawód i możliwość zarabiania.

"Bez miłości do dzieci nie da się wykonywać tego zawodu" - to Pańskie słowa.
Potwierdzam, nie da się. Mnie nauczono, abym nigdy nie liczył godzin spędzonych przy chorym dziecku po operacji. Tak, zdarzają się lekarze, którzy przychodzą do pracy o ósmej, a o czternastej zamykają drzwi i zapominają o dzieciach. Ja wychodzę ze szpitala, jadę samochodem, myślę o dzieciach, dzwonię z domu, pytam, jak się dzieci mają, rozmawiam z żoną, a ona mi mówi: "Znów jesteś w szpitalu". Tak, w sobotę i niedzielę też jeżdżę do szpitala. Tu wszyscy się przyzwyczaili. W Polsce było to niemile widziane. Zawsze też mówiłem, że w szpitalu najważniejsze jest dziecko, potem jego rodzic. A dopiero potem dyrektor, profesor, docent. To też nie było mile widziane. Ale mnie bliżej było do dzieci i ich rodziców. Zwłaszcza gdy doświadczałem tych momentów, jak patrzą lekarzowi w oczy, jak chcą wyczytać z nich to, co najważniejsze - czy ich dziecko będzie żyło.

Ma Pan własne dzieci?
Mam dwie córki. Starsza jest na piątym roku medycyny w Krakowie, młodsza uczy się w liceum. Jestem z nich dumny i cieszę się, że są zdrowe. Gdy trafiają do mnie chore dzieci, myślę o swoich córeczkach - i te obce, chore dzieci traktuję jak własne.

1 2 3 4 › »

Tagi:

Komentarze

przejdź na forum zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

Wspaniały człowiek

zgłoś 0 / 0

Marek (gość), 17.01.11, 11:18:07

Chylę czoła, i mam ogrony szacunek dla Pana Profesora.
Szkoda tylko że musiał wyjechać za granię, bo Polska nie jest w stanie zapewnić mu odpowiednich warunków pracy - porównywalnych z tymi w niemczech :-(

odpowiedzi (0)

skomentuj

Profesor

zgłoś 0 / 0

jaffa6 (gość), 25.04.10, 22:52:01

Dzięki Profesorowi dziś jest w śród nas Kornelka.Została zoperowana kiedy miała zaledwie miesiąc(koarktacja aorty) i nie ważyła jeszcze kilograma a aorta miała 2 mm.Niestety nie mieliśmy okazji pokazać małej jak podrosła i podziękować bo przestał już pracować W Prokocimiu,ale jesteśmy bardzo wdzięczni i dziękujemy za to z całego serca:)

odpowiedzi (0)

skomentuj

Profesor

zgłoś 0 / 0

polka (gość), 13.10.09, 21:59:28

Ogromny szacunek dla takiego CZŁOWIEKA jak profesor Malec,niestety tacy ludzie nie mają miejsca w systemie ....nie piszę więcej,bo wiadomo o co chodzi.

odpowiedzi (0)

skomentuj

znam Profesora

zgłoś 0 / 0

hubusiowa mama (gość), 23.05.09, 14:01:05

Poznałam Pana profesora Malca. Uratował życie mojego synka. Mimo, że nie było miejsc na przyjęcie w Monachium kolejnych dzieci z Polski On stanął na głowie, by przyjąć moje dziecko, któremu sam dawał miesiąc życia!!! Zdąrzył z operacją w ostatniej chwili i dziś Hubuś jest radosnym 1,5 rocznym chłopczykiem:)
Jest niezwykle pokornym człowiekiem, ale świadomym swojej wiedzy i umiejętności. Dzieci operuje, bo je kocha i poświęca się im bez reszty!!!

odpowiedzi (0)

skomentuj

Rozrywka

Polska

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

Informacje: 22 201 41 01
Zamówienia z Warszawy bezpośrednio u dystrybutorów:
Ruch SA: 22 581-98-06/24
Kolporter SA: 22 355- 04- 71/73/74/77
GLM: 22 649-41-61 lub 22 649-40-80
e-wydania: www.prasa24.pl; www.e-gazety.pl, www.e-kiosk.pl

Reklama:

Polskapresse Sp. z o.o. Oddział Biuro Reklamy w Warszawie

Wiktor Pilarczyk tel. 022 201 41 00

ul. Domaniewska 41
02-672 Warszawa
tel. 22 201-41-00
fax 22 201-41-99
e-mail: reklama.warszawa@polskapresse.pl

Kontakt z redakcją:

ul. Domaniewska 41 (budynek Saturn, II piętro)
02-672 Warszawa
tel. 022 201 42 00, 022 201 42 01
faks 022 201 42 01
redakcja@polskatimes.pl

więcej »

Reklama

Tylko w "Polsce" »

Horst Faas. Fotograf, który pokazał wietnamskie piekło [ZDJĘCIA]

Sam o sobie mówił, że przeżył II wojnę światową tylko po to, by być świadkiem i sprawozdawcą wojny wietnamskiej. Zmarły niedawno Horst Faas pokazał, czym naprawdę była ta wojna. »

Reklama

Zmiany, zmiany... »

Serwis PolskaTimes.pl w nowej odsłonie. Jak Wam się podoba? Czekamy na opinie

Rozpoczynamy proces zmian w serwisie PolskaTimes.pl Już teraz odświeżyliśmy nieco wygląd strony głównej i menu, pojawiły się też funkcjonalności, które - mamy nadzieję - ułatwią Wam dotarcie do najważniejszych informacji i zachęcą do udziału w dyskusji. Kolejne zmiany już wkrótce. Czekamy na Wasze opinie i sugestie. »

Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie PolskaTimes.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane: