Menu Region

Odnalezione perły Niemena

Odnalezione perły Niemena

Data dodania: Ostatnia aktualizacja:

Polska

Rozmawia Magdalena Rigamonti

Prześlij Drukuj
Dziś mija piąta rocznica śmierci Czesława Niemena. O tym, co nowego dzieje się z twórczością mistrza, z Małgorzatą Niemen rozmawia Magdalena Rigamonti
Czy przez ostatnie pięć lat muzyka Czesława Niemena żyła w polskich mediach?
Oczywiście jako żona mam pewien niedosyt. Z drugiej strony, porównując obecność w mediach twórczości Ciechowskiego czy Grechuty z Niemenem, nie było tak źle. Jestem szczególnie zadowolona z tego, co przez te lata robiła TVP Kultura. Poza tym nie było jakiś wielkich ani spektakularnych inicjatyw.

Teraz mamy okrągłą rocznicę. Czy w związku z tym szykuje się coś wyjątkowego?
Wiem, że jedna z warszawskich galerii zaprezentuje obrazy inspirowane twórczością Czesława. Cieszy mnie, że artysta inspiruje artystę. Poza tym wyjdzie płyta z koncertami Niemena z Jazz Jamboree z lat 1972-1975. Na czerwiec zaplanowano też wydanie monet kolekcjonerskich z wizerunkiem Czesława. Mało kto wie, że każdego roku w Słupsku odbywa się wspaniały festiwal Niemen Non Stop.

Właśnie ukazała się książka Dariusza Michalskiego o Niemenie. Współpracowała Pani przy jej powstawaniu?

Nie. Pan Dariusz Michalski, tak jak wielu innych, po śmierci męża mianuje się przyjacielem Niemena. Przejrzałam tę książkę i najbardziej mnie zaintrygowały komentarze autorskie. Wiele tam jest niesprawdzonych i nieprawdziwych informacji.

Dotyczą życia prywatnego czy zawodowego?
I jednego, i drugiego. Zaskoczył mnie na przykład komentarz dotyczący koncertów Czesława w Związku Radzieckim. Nie wierzę własnym oczom, kiedy czytam, że te koncerty były bez wątpienia deklaracją polityczną Niemena. W poprzedniej książce tego pana też są takie perełki.

A próbuje Pani z tym jakoś walczyć?
Tylko w ten sposób, że staram się mówić o tym głośno. I przypominać, że pan Michalski w tamtych czasach pracował w organie partyjnym Związku Młodzieży Socjalistycznej "Sztandarze Młodych". I pytam , czy to nie była deklaracja polityczna? W pierwszej książce napisał również, że władze polskie przyznały Niemenowi mieszkanie. Wyjaśniłam mu, że tak nie było, bo Niemen kupił małą kawalerkę za pożyczone pieniądze. W drugiej książce napisał więc, że władze stolicy przyznały Niemenowi kawalerkę, którą kupił za ciężko zarobione pieniądze. Można się trochę w tym pogubić.

Jest coś w tej książce wartego uwagi?
Na razie nie miałam czasu dokładnie przeczytać tej publikacji. W 95 proc. jest to zbiór cytatów i oczywiście są wśród nich opinie rzetelne. Moje wątpliwości budzą przede wszystkim komentarze pana Michalskiego.
1 3 »
 

Komentarze

Dodajesz jako: Gość

Ilość znaków do wpisania:

Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

zaloguj się