Stan wojenny wprowadzono bezprawnie

prawo (gość), 17.01.12, 15:54:13

Sad Najwyzszy uzasadnil swoj wyrik uniewinniajacy grozba sowieckiej agresji,Czy mozna wiec raz mowic, ze takie zagrozenie istnialo a nastepnym razem, ze nie? Wyroki SN stanowia o ile mi wiadomo wykladnie prawa wiec trzeba na cos sie zdecydowac,Moja uwaga nie ma oczywiscie nic wspolnego z obrona WRONy bo jej nienawidzilem jak wszyscy normalni Polacy;

Myśli niepoprawnie nieuczesane (gość), 15.01.12, 10:16:11

TAAA, wszyscy zdrowi, a siedzieć pójdzie opozycjonista Słomka. Za stan wojenny ktoś musi przecież siedzieć. I siedzi.

odpowiedzi (0)

Widukind (gość), 14.01.12, 11:12:50

Ja napaść Krwawego Wojciecha na Polaków przeżywałem na własnej du.ie to wiem jak to było . Mnie ta wiedza wystarczy.

Widukind (gość), 13.01.12, 14:38:13

-mnie-

odpowiedzi (0)

Widukind (gość), 13.01.12, 14:37:05

który był oczywisty już 13 grudnia 1981. Ciekawe co na ten wyrok Szechter i Komorowski którzy z takim samozaparciem bronią tzw. ludzi honoru. A tu, o czym wszyscy wiedzą, już oficjalnie , uznano ich za zwyczajnych bandytów. Coś mie się wydaje że Pani sędzina będzie miała kłoPOt.

Śledź (gość), 13.01.12, 08:44:09

Stosunkowo niedawno ukazała się książka autorstwa Douglasa J. MacEachina szefa Biura Analiz ds. Związku Radzieckiego w Centralnej Agencji Wywiadowczej w latach 1984-1989, a także byłego zastępcy dyrektora ds. wywiadu CIA. Ten oficer z trzydziestoletnim doświadczeniem wywiadowczym podjął się w swej książce „Amerykański wywiad i konfrontacja w Polsce 1980-1981 przeanalizowania jednego z najpoważniejszych kryzysów „zimnej wojny” – wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Autor odkrywa także w niej nieznane szerokiemu czytelnikowi mechanizmy pracy analityków wywiadu.

Książka jest warta polecenia wszystkim tym, którzy tak ochoczo ferują wyroki w sprawach minionych w oparciu o swoją obecna wiedzę. Gorąca ja polecam szczególnie prokuratorom IPN i wszystkim tym, w tym dziennikarzom, którzy stwierdzają autorytatywnie dziś, na podstawie obecnej wiedzy, że Rosjanie nie dokonaliby interwencji i wprowadzenie stanu wojennego było całkowicie nieuzasadnione, bo nie istniała taka groźba. Tak to wiemy dziś, ale czy wiedziano o tym w czasie tych wydarzeń?

Na samym początku książki Douglas J. MacEachin w bardzo ważnym, jeżeli nie najważniejszym dla całej sprawy rozdziale „ Problem efektu pewności wstecznej” przedstawia istotę oceny postępowania osób podejmujących decyzję w przeszłości i przytacza poważne błędy jakie mogą zaistnieć w trafności tej oceny. Zwraca przy tym uwagę, że ocenę prawidłowości postępowania lub decyzji podjętej w przeszłości trzeba konstruować nie przez pryzmat obecnego stanu wiedzy nam dostępnej, ale na podstawie wiedzy (informacji) która była dostępna w ówczesnym czasie dla podejmującego jakąś decyzję.
Jest to poważny problem nie tylko dla analityków wywiadu, ale także dla innych instytucji oceniających (np. sądy) czyjeś postępowanie i podjęte decyzje (przykładowo decyzja o wprowadzeniu stanu wojennego), żeby odtworzyć nie tylko tok rozumowania podejmującego decyzję, ale także odtworzyć wszystkie dane i informacje dostępne w ówczesnym czasie, na których to podstawie podejmowano wówczas decyzję. Jak napisał MacEachin, : .. „próbując uporać się z tym problemem, należy powiązać rewizję przeszłości najściślej, jak tylko się da, z udokumentowanymi zapisami tego, co kto wiedział, kiedy wiedział, co ktoś komuś powiedział i kiedy to zrobił”.

Czy ocenę wprowadzenia stanu wojennego dokonano waśnie w ten sposób tj. na podstawie ówcześnie dostępnej wiedzy, jaka posiadali autorzy stanu wojennego? Bardzo w to wątpię.
Czytając dokumenty opracowane przez IPN lub inne organizacje badające stan wojenny i oceniające decyzje podjęte przez Jaruzelskiego i Kiszczaka nie zauważyłem, żeby „historycy i „badacze” właśnie przez pryzmat ówczesnego stanu wiedzy posiadanej przez Jaruzelskiego i Kiszczaka ocenili zasadność wprowadzenia stanu wojennego. Tak, więc bez odniesienia się do tego aspektu wszelka ocena współczesna ma poważne braki. Dziś nawet na podstawie dostępnych nam współcześnie dokumentów nie jesteśmy do końca przekonani, że interwencja sowiecka nam nie zagrażała. A co dopiero ówcześni decydenci stano wojennego?

Mac Eachin przytacza oceny wywiadu amerykańskiego CIA z tamtego okresu czasu. Dodajmy wywiadu doskonale poinformowanego przez płk Kuklińskiego o tym, co działo się w Sztabie Generalnym WP, a także o tym, jakie przedsięwzięcia decyzje podejmowano w ZSRR. Przytoczę tylko jedną z ocen analizy specjalnej CIA, w której zostało stwierdzone, że Moskwa „nie może (...) tolerować niezależnych związków zawodowych i prawnego ograniczenia cenzury" w bloku radzieckim. Ta ocena wywiadu trafnie przewidziała, że Rosjanie wywrą presję na Gierka, by zajął twardsze stanowisko, a jeśli nie przyniesie to rezultatów, będą dążyć do jego usunięcia. Przewidywała również, że Moskwa może traktować wizję swej interwencji wojskowej jako środek nacisku na Polaków, by szybko znaleźli rozwiązanie problemu, nawet jeśli przyjdzie im użyć siły. W analizie przyznawano jednak również, że chociaż ogromne koszty wojskowej interwencji skłoniłyby Rosjan do wyczerpania wszystkich alternatywnych rozwiązań, to nie zawahają się oni ponieść tych kosztów, gdyby zaistniała groźba upadku systemu socjalistycznego w Polsce.
Możliwość, że wydarzenia w Polsce mogą doprowadzić do radzieckiej interwencji militarnej, budziła obawy amerykańskich polityków tak naprawdę od samego początku strajków w lipcu, co odzwierciedla Alert Memorandum agencji wywiadowczych z 20 lipca. Oceny wywiadu wskazywały na niewielkie prawdopodobieństwo, że polskie władze z powodzeniem przeprowadzą własną interwencję siłową, nawet jeśli będą chciały uciec się do tego rozwiązania, w co większość analityków wątpiła. Chociaż oddziały milicji i wojsk MSW zostały przesunięte z Warszawy w rejon Gdańska tydzień po wybuchu strajku w stoczni, analitycy wywiadu twierdzili, że każda próba użycia siły - szczególnie wojska - niesie ryzyko niedochowania lojalności przez te jednostki. Jeszcze przed porozumieniami sierpniowymi analitycy doszli do wniosku, że narastająca opozycja społeczna znacznie nadszarpnęła wiarygodność milicji i innych służb bezpieczeństwa i że próba zastosowania wariantu siłowego może doprowadzić do rozruchów, które szybko wymkną się spod kontroli władz. Ta perspektywa, przynajmniej na etapie formowania się „Solidarności", była osią obaw wobec radzieckiej interwencji wojskowej.
Po podpisaniu porozumień sierpniowych - w których wbrew poglądom analityków wywiadu, że Moskwa ich nie zaakceptuje, znalazły się punkty o niezależnych związkach zawodowych i prawnym ograniczeniu cenzury - CIA ponownie poruszyła kwestię potencjalnej radzieckiej interwencji wojskowej. Analizy specjalne napisane na dzień przed zmianą na stanowisku przywódcy partii podsumowywały, że dalekosiężne perspektywy sprowadzają się zasadniczo do:
kontynuacji ostrych strajków robotników przeciwko osłabionemu reżimowi, co nieuchronnie prowadzi do radzieckiej interwencji.”

Interwencji obawiały się Stany Zjednoczone mające dosyć szeroki obraz tego co się działo za sowiecka granicą (mobilizacja, podciąganie jednostek pod granice z Polską). Więc co mają powiedzieć i jak oceniać sytuację ówcześnie decydenci w Polsce? Oni mogli jedynie przypuszczać i przeczuwać. Mieli jednak wiele symptomów nadciągającej tragedi podobnej do tej w Czechosłowacji lub na Węgrzech. Z poważnej sytuacji nie zdawali sobie sprawy także działacze ówczesnej Solidarności i jak widać nie zdają sonie sprawy po dziś dzień.

Mozna skazać kogoś z punktu widzenia prawa. Ale zdarza sie i to nie rzadko, żeby uratować komuś życie lub zdrowie trzeba złamać nawet prawo. Ale by to ocenić sprawiedliwie trzeba ocenić czyjeś postępowanie przez pryzmat tego co wiedział i o czym był przekonany ten kto podejmował brzemienną w skutki dobrą lub złą dcyzję.

Tak dla uproszczenia: żona do męża - widzisz myliłeś sie biorąc parasol, bo przeciez nie pada. Ty zawsze popełniasz błędy. Na to mąż - słuchałem prognozy pogody i zapowiadali deszcz. Na to żona: ale to ja mam rację.
Agaton Koziński przypomina mi tą żonę z tej scenki. Prokutarorzy IPN także.