Normalność czasem boli. Ale wolę ją niż fikcję

Ma rację Janusz Śniadek: szczególnie dziwnie wygląda w gronie apelujących marszałek Senatu Bogdan Borusewicz. Jakby zwracał się sam do siebie. Przecież obecne władze mogły patronować wielkim obchodom. W dużej mierze z tego zrezygnowały. Złośliwi twierdzili, że takie uroczystości nie były potrzebne w momencie, gdy Platforma zdobyła urząd prezydenta. Inna sprawa, że wzięcie przez państwo inicjatywy nie oznaczałoby wspólnego świętowania. Oznaczałoby tylko imprezę, na której lepiej czuliby się politycy PO czy dawnej Unii Wolności. Wyraźnie kształtują się dwie tradycje: pierwsza, którą nazwałbym polityczno-wolnościową zorientowaną na liberałów i na Lecha Wałęsę, i druga - egalitarno-związkowo-prawicowa związana z obecnym kierownictwem związku, choć i z PiS. Obie mają własne mitologie, obie upraszczają historię pod kątem teraźniejszości. Wiedział to premier Tusk wygłaszający wojownicze przemówienie, które miało zdenerwować związkowców. I wiedzieli związkowcy odpowiadający gwizdami. Ten podział to cena normalności, w której na wielki wolnościowy ruch polityczno-społeczny nie ma zapotrzebowania. Niewygodna rzeczywistość jest jednak lepsza od lukrowanej fikcji.
Czy gdyby władze państwa organizowały te obchody, to mielibyśmy jedność?
Historyczni liderzy Solidarności odpowiadają wygrażaniem obecnemu związkowi jako małemu (gdzie tamto dziesięć milionów?), upolitycznionemu i niepamiętającemu o dawnych zasługach. Ale sami przed laty panowie ten związek opuściliście dla rozmaitych wyborów politycznych, więc czemu się dziwicie?

Można się zżymać, że obecnych działaczy bardziej niż historyczne zasługi interesuje upadłość stoczni Anno Domini 2010. I że gustują w interpretacjach politycznie jednostronnych. Ale są w tym tacy jak reszta społeczeństwa. Ani lepsi, ani gorsi. A kto tym ludziom powtarzał, że przyszłość jest ważniejsza od przeszłości? Kto wyśmiewał "kombatanctwo"? Kto chwalił młode panny, gdy powtarzały głupio, że dla nich Solidarność to coś równie egzotycznego jak "woje Chrobrego"?

Chcieliście wolności, to ją macie. Ona nie zawsze oznacza sprawiedliwe, a zwłaszcza pożądane przez nas oceny. A dla Solidarności dzisiejszej, roszczeniowego związku, lepszym sprawdzianem niż rocznicowe imprezy jest skuteczność w poruszaniu tematów ważnych dla jej członków. Czy Śniadek robi to dobrze? Nie zawsze. Ale czy właściwymi nauczycielami są tacy liberalni biznesmeni i politycy jak Frasyniuk czy Bogdan Lis, których ze związkiem łączy wyłącznie przeszłość? Nie sądzę.

Dodaj komentarz

• Drukuj
• Wyślij
• Dodaj
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 

Poleć znajomemu ten artykuł

Adres email: Wyślij