Lech Wałęsa ma prawo czuć się zmęczony

A ja, mimo rozczarowania nieobecnością Lecha Wałęsy, rozumiem go. Słowa, które napisał na blogu, są po ludzku poruszające. "No i znowu nie chcę, ale muszę. Wy wszyscy zawsze możecie, a ja prawie zawsze muszę" - napisał w sobotę. A wczoraj dodał: "Gdy było to ważne, dałem z siebie wszystko. Jednak po 30 latach wielkiego osobistego wysiłku jestem dziś po prostu potwornie zmęczony. I właśnie dlatego nie jestem w stanie brać czynnego udziału w wielu spotkaniach i uroczystościach. (...) Zmęczenie materiału robi swoje, więc proszę nie mówić, że jestem zadufany czy że kogoś nie szanuję, bo nie o to tu chodzi" - dodał. Tak, zgadzam się, nie o to tu chodzi. Lech Wałęsa bywa irytujący, bywa, że ma nadmierne mniemanie o swoich zasługach. Ale też nie sposób mu ich odmówić. Nie sposób odmówić mu tego, że stał się ikoną Solidarności nie tylko dla wielu w Polsce, ale też na świecie. Opowiadał kiedyś pewien podróżnik, że gdy przybył do zapomnianej przez Boga i ludzi wioski w Afryce, tubylcy krzyczeli do niego "Licz Waliza". Początkowo nie rozumiał, dlaczego powinien pilnować swojego dobytku. Dopiero potem mu wytłumaczono, że mieszkańcy pozdrawiają go jedynym polskim słowem, jakie znają, i brzmi ono "Lech Wałęsa".
Solidarność traktuje Wałęsę instrumentalnie. Teraz potrzebuje jego obecności, by podnieść rangę obchodów, choć wcześniej go wygwizdała
Ale tak się złożyło w ostatnich latach, że na więcej szacunku może on liczyć za granicą niż w Polsce. A w Polsce często bywa traktowany instrumentalnie. Również przez Solidarność, która teraz potrzebuje jego udziału w obchodach rocznicowych, bo to podnosi ich rangę. Tę samą Solidarność, której członkowie wygwizdywali Wałęsę, również pod pomnikiem Poległych Stoczniowców. Tę samą, której działacze w ubiegłym roku zniszczyli obchody 4 czerwca, zapowiadając manifestację w miejscu, gdzie mieliśmy razem z gośćmi z zagranicy świętować wielki polski sukces, obalenie komunizmu. Obchody w końcu się odbyły w Krakowie i miały znacznie skromniejszy wymiar. Dzięki tej nowej Solidarności popierającej jedną opcję polityczną i opluwającej Wałęsę.

Dlatego nie dziwi mnie jego wczorajszy gest - złożenie kwiatów przed pomnikiem Poległych Stoczniowców tylko w towarzystwie premiera Tuska. Na szczęście towarzyszyły temu brawa, a nie gwizdy.

Ale gwizdy w postaci słów i tak za swoją samotność w świętowaniu otrzymał. Choćby na blogu modnego ostatnio europosła Marka Migalskiego. Mógł przeczytać tam o sobie, że zachowuje się jak warchoł oraz - tu cytat: "Brońmy tamtego Wałęsy przed nim samym obecnie. Brońmy ikonę polskości przed Bolkiem". Ja mam do pana Marka Migalskiego tylko jedno pytanie. Czy kiedykolwiek w życiu naprawdę coś tak musiał jak Lech Wałęsa?

Dodaj komentarz

• Drukuj
• Wyślij
• Dodaj
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 

Poleć znajomemu ten artykuł

Adres email: Wyślij