Dla Kaczyńskiego najważniejsza jest lojalność

Marek Migalski - człowiek, któremu nieopatrznie włączyła się zdolność samodzielnego myślenia i głośno powiedział to, co o Jarosławie Kaczyńskim myśli duża część partyjnych dołów. Po przegranych przez Kaczyńskiego wyborach skrytykował udawaną przemianę prezesa i pokojowy ton kampanii.

Zdroworozsądkowe spojrzenie, wiedza politologa i podszept szatana kazały mu skrytykować taktykę prezesa. Zrobił to, co kazała mu zrobić ta część jego świadomości, która niegdyś uczyniła zeń autora ciekawych analiz politycznych. Od tego czasu światełko w izdebce eurodeputowanego pali się do późna w nocy, a on sam kolejnymi tekstami próbuje zatrzeć wrażenie, jakoby miał kiedyś zwątpić w polityczny geniusz prezesa PiS.

Pośród razów i połajanek rozdawanych sprytnie, nie bez talentu, na celowniku znaleźli się dziennikarze. Także dziennikarze "Faktów" TVN. Ci sami, którzy zadając pytania w czasach, gdy Migalski był jeszcze politologiem, a nie politykiem, słyszeli w odpowiedzi najpierw: "To doskonałe pytanie pani redaktor/panie redaktorze", a dopiero potem właściwą odpowiedź. Dziś Migalski, zamiast przewidywać polityczną przyszłość, pisze scenariusze dla "Faktów". Opisuje, co i kto by powiedział i jak skomentował. Wie nawet, jak wyglądałaby prognoza pogody, gdyby wybory wygrał Kaczyński. Tropi liberalny spisek opanowujący "Fakty" z takim zapamiętaniem, że miesza wszystko ze wszystkim, powierzając jeden z materiałów sympatycznemu i zdolnemu Maćkowi Knapikowi, który jednak z "Faktami" nie ma wiele wspólnego, bo w nich nie pracuje.

Rozsądek zawsze jest w cenie. Dlatego Marek Migalski powinien wrócić na uczelnię, a nie liczyć na wielkoduszność Jarosława KaczyńskiegoPanie europośle, daremny trud. Nawet jakby pan w worku pokutnym pomaszerował na Nowogrodzką, dzierżąc w rękach skalpy faktowego redaktora, prezes panu tej zniewagi w życiu nie daruje. Sam pan trafnie spostrzegł, że nic dla Kaczyńskiego nie liczy się bardziej niż lojalność. Pan ją wypowiedział. Była zbrodnia - będzie i kara. "Fajrant" - jak to mówią na naszym Śląsku.

Jeśli coś z racji wspólnych śląskich korzeni ośmielałbym się panu radzić, to zachowanie zdrowego rozsądku i naukowego dystansu do działań prezesa. Rozsądek zawsze jest w cenie, w przeciwieństwie do politycznych sztuczek. One raz dają pierwsze miejsce na liście wyborczej, a kiedy indziej pusty śmiech elektoratu, szydzącego z wywijańców dokonywanych po to, by ratować skórę. Panie doktorze, jak panu robią wstręty na Śląskim, niech pan uderza w inne uniwersyteckie bramy. Ale proszę pomyśleć o powrocie do tego, co panu dało dzisiejszą pozycję - do świata nauki. Bo inaczej ktoś pomyśli, że jest pan tak naiwny, że wierzy w wielkoduszność prezesa i ponowne miejsce na listach PiS.

Jak pan wie, według śp. ks. Tischnera, góralska teoria przewiduje trzy prawdy: święto prawdo, tyż prawdo i gówno prawdo. Na razie w swoim pracach pisanych, by ułagodzić prezesa, oddala się pan od dwóch pierwszych.

Kamil Durczok

Dodaj komentarz

• Drukuj
• Wyślij
• Dodaj
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 

Poleć znajomemu ten artykuł

Adres email: Wyślij