Podróże kształcą, czyli krajobraz w kratę

Wolałbym, żeby rządy Marcinkiewicza, Kaczyńskiego i Tuska bardziej martwiły się o to, kiedy Polska będzie równie atrakcyjna zarobkowo dla Brytyjczyków jak Wielka Brytania dla naszych. Na razie jest odwrotnie. A wraz z emigrantami na Wyspy ruszają ich rodziny, szczelnie wypełniając współczesne pekaesy, czyli maszyny tanich linii lotniczych. Obserwacja masowo podróżujących rodaków jest zajęciem co najmniej tak fascynującym jak śledzenie tysięcznego odcinka "Esmeraldy". Nasze podziwu godne przedsiębiorczość i zaradność ujawniają się już przy odprawie bagażowej, gdzie wśród okrzyków: "Sprzedam kilo! A ja półtora!", trwa handel wolnymi kilogramami w dopuszczalnych piętnastokilogramowych bagażach. Po przejściu odprawy czeka nas jeszcze wyścig po płycie lotniska, a potem pozostaje już oddanie się pod rozkazy uroczej irlandzkiej stewardesy, która ma tyle wspólnego z sympatycznymi paniami z LOT, co Jaś Fasola z George'em Clooneyem.

I tak prawdziwe atrakcje zaczynają się dopiero w powietrzu, kiedy wrzask dwudziestu dziecięcych, kilkuletnich gardeł zmienia lot w podróż do piekieł i test na nasze podejście do tak zwanego bezstresowego wychowania. Tolerancja dżentelmena siedzącego obok wobec sześcioletniego bachora o twarzy aniołka skończyła się po godzinie i studwudziestotysięcznym kopnięciu z premedytacją w oparcie fotela. Badanie odporności zakończyło się sprawnym złapaniem nóżki młodego człowieka i serdecznym uściskiem połączonym z pytaniem: "Jak się masz chłopczyku?". Płacz, który poniósł się po całym pokładzie, był równy oburzeniu matki chłopca i nagłemu wsparciu setki nowych jej przyjaciółek. Ale efekt osiągnięto i mały terrorysta faktycznie dał panu spokój, a milcząca aprobata ze strony męskiej części potwierdzona kiwnięciem głowy dowodziła, że problem nie był obcy także innym pasażerom.Szkoci ironicznie podchodzą do swego legendarnego skąpstwa. Z podobną ironią patrzą na wojnę krzyżową w innym europejskim kraju

Po dwóch godzinach lotu przypominającego podróż ikarusem z Łodygowic do Lipowej utrudzeni rodacy ruszyli po bagaże i stamtąd do serca Londynu. Podróże niewątpliwie kształcą. Czasem wbrew woli kształconych, ale to i tak niska cena za przekonanie się, że żyjemy na naprawdę zjednoczonym kontynencie, a to całkiem niedawno było przywilejem garstki bogatych albo ustosunkowanych. Dziś natomiast jest osiągalne łatwiej niż wczasy na Helu. Przede wszystkim taniej.

Przy okazji można się przekonać, że północne wybrzeże krainy pod panowaniem Jej Królewskiej Mości to jeden z najpiękniejszych zakątków Europy, a legendarne skąpstwo jego mieszkańców traktowane jest z dystansem dorównującym angielskiej flegmie. Szkoda tylko, że gdy włączymy telewizję, widzimy doniesienia z zagranicy rozpoczynające się od ironicznie traktowanego tematu wojny o krzyż w centrum innego, dużego i ponoć niezwykle liczącego się w Zjednoczonej Europie kraju.

Kamil Durczok

Dodaj komentarz

• Drukuj
• Wyślij
• Dodaj
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 
  • 

Poleć znajomemu ten artykuł

Adres email: Wyślij