Menu Region

Ateiści i agnostycy także są przeciw przerywaniu ciąży

Ateiści i agnostycy także są przeciw przerywaniu ciąży

Data dodania: Ostatnia aktualizacja:

Polska

Grzegorz Górny, publicysta, redaktor naczelny "Frondy"

20Komentarzy Prześlij Drukuj
Łączenie lewicowych przekonań z negatywnym stosunkiem wobec aborcji spotyka się często, nie tylko w Europie.
Do marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego trafił przed tygodniem projekt rezolucji w sprawie moratorium na wykonywanie aborcji. Inicjatywa ta przedstawiana jest często w mediach jako czysto religijna.

Tymczasem nic bardziej mylnego. Pomysłodawcą całego przedsięwzięcia jest osoba nie- związana z żadną religią, a mianowicie włoski publicysta, redaktor naczelny dziennika "Il Foglio" Giuliano Ferrara.

W grudniu ub.r. Ferrara wysłał apel do sekretarza generalnego ONZ z wnioskiem o wprowadzenie moratorium na wykonywanie aborcji. Wystąpił też z postulatem znowelizowania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka przez wniesienie poprawki do artykułu 3. W obecnej formie zapis ten brzmi: "każdy człowiek ma prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa swojej osoby".

Zdaniem Ferrary należy doprecyzować, iż chodzi o prawo do życia "od poczęcia do naturalnej śmierci". Włoski dziennikarz nie poprzestał na tym i w czasie ostatniej kampanii wyborczej do parlamentu założył nawet własne ugrupowanie pod nazwą "Aborcja? Nie, dziękuję".

Dla wielu zaskoczeniem może być fakt, że Ferrara jest osobą niewierzącą, na dodatek często podkreślającą, że jego inicjatywa nie powstała z pobudek religijnych. W przeciętnym odbiorze społecznym spór o aborcję jest bowiem sporem o charakterze wyznaniowym.

Jeśli w mediach występuje jakiś przeciwnik przerywania ciąży, to można być niemal pewnym, że jest on zdeklarowanym ortodoksyjnym chrześcijaninem. Tymczasem to, co dzieje się we Włoszech, wymyka się temu podziałowi.

Niedawno doszło do głośnej kontrowersji między Giuliano Ferrarą a byłą minister zdrowia i minister ds. rodziny w rządzie Romano Prodiego - Rosy Bindi. Ta ostatnia, notabene wice-przewodnicząca Włoskiej Akcji Katolickiej, stwierdziła publicznie, że istnieją dwa rodzaje wolności - wolność do popełnienia aborcji i wolność sumienia lekarzy do odmowy aborcji - i oba są jednakowo ważne. W liście otwartym Ferrara odpowiedział jej: "Nie wiem, czy Pani twierdzenie jest katolickie, wiem natomiast, że nie jest słuszne z punktu widzenia laickiego."

Laickiego publicystę dziwi fakt, że katolicka minister "głosi swobodę popełniania aborcji z lapsusem moralnego zobojętnienia, który w przeciągu ostatnich trzydziestu lat wyniósł do rangi idola wyzwolenia ową zacofaną i niedzisiejszą praktykę zabijania poczętego życia ludzkiego". Ferrara kończy swój list stwierdzeniem: "Ja idę naprzód, a Pani niech sobie poszuka kierownika duchowego."
Dlaczego redaktor "Il Foglio" uważa, że sprzeciw wobec aborcji wynika z wierności ideałom laickim?

Żeby to zrozumieć, należy przypomnieć sobie, na czym oparte zostało ustawodawstwo dopuszczające aborcję w krajach zachodnich. Otóż prawo francuskie (ustawa Veil-Pelletier), niemieckie (paragraf 218), włoskie (ustawa nr 194) czy amerykańskie (wyrok Sądu Najwyższego w sprawie Roe vs. Wade) stwierdza wyraźnie, że płód jest istotą ludzką, jednak w pewnym okresie jego życie zostaje wyjęte spod ochrony prawnej państwa.

Sędzia Sądu Najwyższego Harry Blackman, uzasadniając w 1973 r. wyrok legalizujący aborcję w USA, przyznał, że sędziowie musieli zbilansować dwie racje - prawo dziecka do życia i prawo matki do aborcji - i dlatego wskazali arbitralnie na okres między szesnastym a osiemnastym tygodniem ciąży jako moment, w którym można uśmiercić dziecko w łonie matki bez sankcji karnych.

Laicki humanizm, który reprezentuje Ferrara, opiera się na założeniu, że człowiek ma prawo do życia w każdym okresie bez wyjątku. Jego zdaniem w przypadku aborcji nie można stosować argumentu o konflikcie wartości, jak uczynił to sędzia Blackman, gdyż prawo do życia jako najbardziej podstawowe jest ważniejsze od wszystkich innych praw ludzkich.

Podobnie uważał wybitny włoski myśliciel Norberto Bobbio, deklarujący się publicznie jako osoba niewierząca. Kiedy pytano go, dlaczego podczas referendum w 1981 r. głosował przeciwko legalizacji aborcji, odpowiedział: "Chciałbym zapytać, jakaż to niespodzianka może kryć się w fakcie, że laicki humanista traktuje nakaz "nie zabijaj" jako powszechnie obowiązujący w sensie absolutnym, jako imperatyw kategoryczny. Zdumiewa mnie, że niewierzący chcą pozostawić wierzącym przywilej i honor potwierdzania tego, iż nie wolno zabijać."

Sprzeciw wobec aborcji może wynikać także z wierności ideałom lewicowym, o czym przekonuje przykład Giuliano Amato - ministra spraw wewnętrznych w rządzie Romano Prodiego. Ten socjalistyczny polityk w 1992 r. jako premier Włoch domagał się prawnego zakazu aborcji. Według niego etos lewicy zawsze polegał na stawaniu po stronie wykluczonych, dyskryminowanych i bezbronnych. Dziś najbardziej dyskryminowane i bezbronne są dzieci nienarodzone, gdyż odbiera im się najbardziej podstawowe prawo - prawo do życia.

"Życie jest wartością człowieka fundamentalną. Jeśli będziemy je czynić nadal przedmiotem dyskusyjnej gry, jeśli nie poddamy zasadniczej rewizji tych opinii, wedle których jeden człowiek może kwestionować życie drugiego, wówczas przekreślamy samą podstawę umożliwiającą współżycie między ludźmi, podstawę głębszą jeszcze niż zasada solidarności", przekonywał Amato i dodawał: "To nade wszystko dane czysto racjonalne zmuszają mnie do uznania, iż życie ludzkie - raz ukształtowane - uzyskuje jako takie tytuł do tego, by było samo w sobie respektowane i chronione."

Amato przyznawał, iż traktował zawsze jako osobistą obrazę uwagi krytyków, którzy zarzucali mu, że przyjmuje papieski punkt widzenia. Podkreślał, że zajmuje takie stanowisko jako człowiek świecki, przedstawiciel lewicy, wierny etyce laickiej. Dla niego sprzeciw wobec aborcji to nie nakaz religijny, lecz zakorzeniony w człowieku wyraz respektowania wartości ludzkiego życia. I nie ma żadnego znaczenia, czy ktoś jest wierzący, czy nie.

Łączenie lewicowych przekonań z negatywnym stosunkiem wobec aborcji jest powszechnie spotykane pośród polityków w Ameryce Południowej. Na przykład prezydent Urugwaju Tabaré Vázquez z socjalistycznej partii Frente Amplio sprzeciwił się rozwiązaniom prawnym legalizującym aborcję. Dodał, że jako lekarz uważa, że zadaniem medycyny jest ratowanie życia, a nie zabijanie. W podobnym duchu wypowiadał się prezydent Ekwadoru Rafael Correa z lewicowej partii Alianza PAIS, dodając, że życie dzieci nienarodzonych musi być chronione przez państwo.

W listopadzie 2006 r. w Chile parlament stosunkiem głosów 61 do 21 odrzucił projekt ustawy znoszącej karalność za aborcję, a socjalistyczny przewodniczący Izby Deputowanych Antonio Leal Labrin nie krył radości z tego powodu. Stwierdził, że legalizacja aborcji byłaby niezgodna z chilijską konstytucją, która gwarantuje prawo do życia. Nawet przywódca nikaraguańskich marksistów Daniel Ortega nazwał aborcję "zwykłym morderstwem" i w grudniu 2006 r. jako prezydent podpisał ustawę bezwarunkowo chroniącą poczęte życie.

Działacze pro-life twierdzą, że olbrzymi wpływ na zahamowanie procederu aborcji miał film dokumentalny "Niemy krzyk" nakręcony w 1985 r. przez amerykańskiego ginekologa Bernarda Nathansona. Lekarz ten, kiedy rozpoczynał swoją kampanię przeciw przerywaniu ciąży, był człowiekiem niewierzącym. To nie cytaty z Biblii czy encyklik papieża uczyniły go przeciwnikiem aborcji, lecz to, co zobaczył na ekranie ultrasonografu. Jak sam podkreśla, przekonały go argumenty naukowe, a nie religijne. Po wynalezieniu USG wielu ginekologów, także dalekich od jakiejkolwiek religii, zrezygnowało z wykonywania aborcji.

Warto w tym kontekście przypomnieć, że najstarszy zachowany kodeks etyki lekarskiej, czyli przysięga Hipokratesa, zawierał bezwzględny zakaz aborcji i eutanazji. Dokument ten powstał ok. 450 r. przed Chrystusem na greckiej wyspie Kos i przez 25 wieków określał istotę i powinności medycyny.

Dopiero w 1949 r. Światowe Stowarzyszenie Lekarzy zastąpiło przysięgę Hipokratesa tzw. deklaracją genewską. Główna zmiana polegała na tym, że wyrzucono następujące słowa: "Nikomu nie dam trucizny, choćby mnie o nią prosił, ani nie będę dawał rad, które mogą śmierć spowodować. Podobnie nie dam kobiecie środka na spędzenie płodu. Zachowam czystość mojego życia i mojej sztuki." Tak więc już w czasach przedchrześcijańskich największe autorytety medyczne starożytnej Grecji uznawały aborcję za czyn niegodny lekarza.

Dziś jednak głosy ateistów, agnostyków czy ludzi lewicy, którzy sprzeciwiają się przerywaniu ciąży, są w debacie publicznej najczęściej przemilczane. Nie wpisują się bowiem w obowiązujący schemat przedstawiania sporu o aborcję. Interesujące wydaje się pytanie, jak doszło do upowszechnienia się owego modelu.

Odpowiedzi udziela wspomniany już dr Bernard Nathanson, niegdyś założyciel i były przewodniczący NARAL - największej amerykańskiej organizacji działającej na rzecz legalizacji aborcji. Ujawnia on, że od samego początku jednym z założeń kampanii proaborcyjnej było przedstawienie sporu o życie jako kwestii nie naukowej, lecz czysto religijnej.

Ważne było też określenie stron konfliktu: przeciwko aborcji mieli opowiadać się chrześcijanie ortodoksyjni, przywiązani do dogmatów swej wiary, a więc nienowocześni, zacofani, obskuranccy.

Natomiast każdy, kto był za aborcją, automatycznie lądował w obozie ludzi światłych, nowoczesnych, otwartych i postępowych. Ten sposób przedstawiania sporu, wykreowany przez NARAL, obowiązuje na Zachodzie do dziś w mediach głównego nurtu.

Od czasu do czasu niektórym znanym osobistościom, których nie sposób przemilczeć, udaje się wymknąć z tego schematu.

Tak było w przypadku znanego włoskiego reżysera Piera Paolo Pasoliniego, człowieka lewicy i zdeklarowanego homoseksualisty. Swego czasu napisał on tekst pt. "O konformizmie postępu - zniszczenie kultu pojedynczego człowieka przez społeczeństwo". Nazwał w nim aborcję moralnym przestępstwem, a jej legalizację - symptomem masowej neurozy i początkiem panowania nowego faszystowskiego społeczeństwa konsumpcyjnego.

Inną tego typu osobistością była zdeklarowana ateistka Oriana Falaci, która napisała kiedyś "List do nienarodzonego dziecka" - książkę zaczynającą się słowami: "Tej nocy wiedziałam, że byłeś. Kropelka życia, która wyrwała się z nicości?"

Gdy umierała na raka i próbowano ją przekonać, że być może mogłyby ją wyleczyć komórki macierzyste pobrane z ludzkich embrionów, odpowiedziała: "Bardzo kocham żyć i chciałabym żyć, jak długo tylko się da. Jestem zakochana w życiu. Ale leczyć moje nowotwory wstrzykiwaniem sobie komórek pochodzących z nigdy nie- narodzonego dziecka wydaje mi się aktem kanibalizmu. To tak jak Medea, która zabija własne dzieci."
19

Komentarze

zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

Dodajesz jako: Gość

Ilość znaków do wpisania:

Dodając komentarz, akceptujesz regulamin forum

zaloguj się

a

0 / 0

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

P. (gość)  •

Jakbym miała się urodzić z poważną wadą, nie móc trzeźwo myśleć, być niechcianym dzieckiem z gwałtu... powiem szczerze nie chciałabym się urodzić. Dziecko takie jest okaleczone na całe życie i rzadko potrafi żyć normalnie i szczęśliwie. Rodzinna powinna mieć prawo stworzyć godziwe warunki do życia nowego człowieka. Znam wiele przypadków ludzi okaleczonych (nie tylko) psychicznie, sama próbowałam popełnić samobójstwo. Nie twórzmy w państwie zacofania, programem 500+ i brakiem zgody na aborcję i opiekę dla zagrożonego życia matki, nie twórzmy mesjaństwa, męczeńnictwa którego tak my polacy lubimy. Ludzie powinni mieć godziwe warunki do zycia, zanim zmusi się kogokolwiek do rodzenia....

odpowiedzi (0)

skomentuj

a

0 / 0

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

P. (gość)  •

Jakbym miała się urodzić z poważną wadą, nie móc trzeźwo myśleć, być niechcianym dzieckiem z gwałtu... powiem szczerze nie chciałabym się urodzić. Dziecko takie jest okaleczone na całe życie i rzadko potrafi żyć normalnie i szczęśliwie. Rodzinna powinna mieć prawo stworzyć godziwe warunki do życia nowego człowieka. Znam wiele przypadków ludzi okaleczonych (nie tylko) psychicznie, sama próbowałam popełnić samobójstwo. Nie twórzmy w państwie zacofania, programem 500+ i brakiem zgody na aborcję i opiekę dla zagrożonego życia matki, nie twórzmy mesjaństwa, męczeńnictwa którego tak my polacy lubimy. Ludzie powinni mieć godziwe warunki do zycia, zanim zmusi się kogokolwiek do rodzenia....

odpowiedzi (0)

skomentuj

a

0 / 0

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

P. (gość)  •

Jakbym miała się urodzić z poważną wadą, nie móc trzeźwo myśleć, być niechcianym dzieckiem z gwałtu... powiem szczerze nie chciałabym się urodzić. Dziecko takie jest okaleczone na całe życie i rzadko potrafi żyć normalnie i szczęśliwie. Rodzinna powinna mieć prawo stworzyć godziwe warunki do życia nowego człowieka. Znam wiele przypadków ludzi okaleczonych (nie tylko) psychicznie, sama próbowałam popełnić samobójstwo. Nie twórzmy w państwie zacofania, programem 500+ i brakiem zgody na aborcję i opiekę dla zagrożonego życia matki, nie twórzmy mesjaństwa, męczeńnictwa którego tak my polacy lubimy. Ludzie powinni mieć godziwe warunki do zycia, zanim zmusi się kogokolwiek do rodzenia....

odpowiedzi (0)

skomentuj

wolność jednostki

+11 / -4

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

gosć (gość)  •

...kogo wy z siebie robicie mówiąc że zabraniając aborcji państwo INGERUJE w życie kobiety? W dwóch przypadkach można to rozważać- jak kobieta dokonała aktu sexualnego wbrew swojej woli lub gdy nie wiedziała, że z sexu biorą się dzieci. W reszcie przypadków SAMA wybiera zachowanie które( halo biologia!) naturalnie dąży do zapłodnienia. Podejmując takie zachowanie decyduje się (tym samym) na skutki moralne i prawne. A jak nie chce mieć dzieci to sterylizacja lub antykoncepcja(ale z pełną świadomością że nie ma 100% skutecznej). Jasne, że może fajnie było by żeby ktoś za nas myślał ale niestety macie rozum a świadomie podejmowane decyzje implikują odpowiedzialność za działania. sorry;]

odpowiedzi (0)

skomentuj

aborcja

+20 / -46

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Caban (gość)  •

zbrodnia jest ze ten "czlowiek" (plod) wdziera sie bez zgody kobiety do jej ciala po czym niszczy je od srodka przez 9 miesiecy a na koniec rozrywa jej krocze w wielogodzinnych meczarniach wychodzac na swiat a potem jeszcze przez wiele lat wymaga stalej opieki i alimentow. i ta zbrodnia jak najbardziej zasluguje na kare w postaci aborcji. ja popieram aborcje od pierwszego dnia ciazy do ostatniego. do czlowieka naleza 3 rzeczy: majatek, cialo i zycie. i nad tym powinien miec 100% kontrole. ja nie zaprzeczam nigdy ze aborcja jest zabojstwem - oczywiscie ze jest, ale jest zabojstwem w pelni usprawiedliwionym (tak jak i w ameryce zastrzelenie czlowieka na wlasnej posesji jest legalne, i tak samo zabicie czlowieka we walsnym ciele, na dodatek na nim pasozytujacym i nie zdolnym do samodzielnej egzystencji tez powinno byc legalne. w koncu kobieta moze przeciez aborcji dokonac drutem, nie dbadniem o siebie, albo popelnic samobojstwo nawet i nikt jej nie zabroni bo to jej czialo). nie zmienia to jednak faktu ze lepiej zapobiegac niz leczyc dlatego ja polecam wazektomie - swietna metoda aby uniknac zarowno bachorow jak i problemow z aborcja hehe.

skomentuj

NIE dla aborcji

+4 / 0

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Za życiem (gość)  •

Ty też kiedyś byłeś takim"bachorem" i gdyby Twoja matka miała takie poglądy jak Ty to nie byłoby Cię na tym świecie

odpowiedzi (0)

skomentuj

Logika nie jest Twoją najmocniejszą stroną

+6 / 0

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Lord Gareth (gość)  •

Niestety ale Twoja wypowiedź nie świadczy zbyt dobrze o Twoim IQ. Otóż płód nie wdziera się do ciała kobiety tylko powstaje w wyniku działań kobiety która decyduje się uprawiać seks. Pojawienie się dziecka nie jest efektem działań płodu. W związku z tym cała Twoja argumentacja jest o kant d... rozbić.

odpowiedzi (0)

skomentuj

Zdanie ze wszech miar krytyczne

+23 / -24

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Dygdy (gość)  •

Zbrodnia – czyn człowieka, który spotyka się ze szczególnym potępieniem ze strony społeczności. Termin ten zawsze odnoszono do zbrodni umyślnego pozbawienia życia (zabójstwo, morderstwo), jak i zbrodni przeciw majestatowi.

Czyn - świadomie i dobrowolnie podjęty akt zmierzający do wytworzenia lub przekształcenia jakiegoś stanu rzeczy;

Teraz cytat z Twojej wypowiedzi: "zbrodnia jest ze ten "czlowiek" (plod) wdziera sie bez zgody kobiety do jej ciala (...) i ta zbrodnia jak najbardziej zasluguje na kare w postaci aborcji."

Pytanie: Jak udowodnisz podjęcie aktu woli w formie zbrodniczego czynu dokonanego przez dziecko polegającego na umyślnym "wdarciu się" w ciało kobiety, za który to winno być ukarane śmiercią?!? Dowód taki jest nieodzowny, wszak mówimy tu o zastosowaniu kary głównej!

odpowiedzi (0)

skomentuj

Re:a wartość wolnej woli

+33 / -20

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

BartekChom (gość)  •

To niech każdy decyduje o tym, czy chce zabijać dorosłych. Jak ktoś przyjdzie zabić Ciebie, to państwu wara od tego.

odpowiedzi (0)

skomentuj

aborcja

+29 / -22

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

mira (gość)  •

jak młody człowieku urodzisz chociaż jedno to porozmawiamy.

odpowiedzi (0)

skomentuj

Wolnośc jednostki to podstawa

+54 / -55

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

holob (gość)  •

Decyzja o usunięciu powinna należeć do kobiety. Jeżeli jest ona katoliczką po prostu nigdy nie bedzie jej brała pod uwagę. Ale nie może byc tak, że państwo, które jest świeckie narzuca kościelne prawa ludziom niewierzącym.

skomentuj

a logika to gdzie?!

+6 / -1

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

iwa (gość)  •

jak wskazuje artykuł to nie mam żadnego związku z wiara, tylko z logika. Może czytanie ze zrozumieniem warto poćwiczyć ...

odpowiedzi (0)

skomentuj

Załamanie

+8 / -1

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Ateista (gość)  •

Pokazałeś idioto, że myślenie, logika i umiejętność czytania ze zrozumieniem, to rzeczy których nie posiadasz. Cały artykuł mówi Ci, że nie jest to kwestia religijna, a Ty baranie dalej swoje.

odpowiedzi (0)

skomentuj

Prawo do życia jest prawem ponadreligijnym

+17 / -5

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

joooola (gość)  •

Prawo do życia jest prawem ponadreligijnym

odpowiedzi (0)

skomentuj

Studencie wyksztalcony!

+98 / -77

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Rych (gość)  •

Nie wiem czego was tam na tych studiach ucza, ale juz male dziecko wie, ze zycie poczete choc jeszce nie narodzone "istnieje" tak samo jak narodzone. Dlatego decyzja o jego unicestwieniou nie moze nalezec ani do panstwa ani do jego matki bo to nie ich zycie. Niech sobie decyduja o swoim, kto im zabrania, ale wara od zycia innych osob, w tym wypadku dziecka.

odpowiedzi (0)

skomentuj

a wartość wolnej woli

+74 / -72

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

student (gość)  •

W taki sposób kobieta traci podmiotowość i staje sie przedmiotem.
A wolna wola? Niech każdy sam decyduje o swoim sumieniu i o swoim życiu.
Tego rodzaju decyzja powinna należeć do osoby, nie do państwa.
Życie, które już istnieje nie ma szans w takiej dyskusji.

skomentuj

A wartość wolnej woli

+2 / 0

Autor komentarza nie dodał zdjęcia

Za życiem (gość)  •

Jak kobieta i mężczyzna podejmują współżycie to jest wolna wola i nikt mi nie wmówi że nie wiedzieli że może począć się dziecko, bądźmy ludźmi a nie zbrodniarzami

odpowiedzi (0)

skomentuj
1 »